دهانه آتشفشانی کردوانی یکی از پدیدههای طبیعی کمنظیر در بیابان لوت شمالی ایران است؛ این دهانهها در بخش شمالی کویر لوت در استان کرمان واقع شدهاند و در نتیجه فعالیت آتشفشانی در گسل نایبند شکلگرفتهاند. این ساختار آتشفشانی از چندین دهانه یا کرتِر (Maars) تشکیل شده که در طول میلیونها سال گذشته و در حدود 2 تا 3 میلیون سال پیش به واسطه فشار گازهای داخلی و فورانهای انفجاری پدید آمدهاند و اکنون یکی از جاذبههای طبیعی منحصربهفرد و زمینساختی در جنوبشرق ایران بهشمار میروند. نام «کردوانی» به پاس زحمات و نقش علمی دکتر حسین کردوانی در مطالعه بیابان لوت و زمینشناسی این منطقه بر روی آن گذاشته شده است.
دهانههای کردوانی در کنار دیگر ساختارهای آتشفشانی همانند دهانههای محمودی در این منطقه قرار گرفتهاند و با توجه به شکل و ترکیبسنگهای آذرین اطراف، بازدید از این پدیده برای گردشگران زمینشناسی، عکاسان طبیعت و علاقهمندان به مناظر بیابانی میتواند تجربهای منحصر بهفرد باشد. پوشش گیاهی در محدوده این دهانهها بسیار اندک است و شرایط اقلیمی خشک کویر لوت غالب است، اما تنوع جانوری بیابان مانند مارمولک، جبیر و پرندگان مهاجر در اطراف رودخانههای فصلی دیده میشود. مسیرهای بیابانی فاقد جاده مشخص بوده و پیمایش پیاده بدون تجربه و تجهیزات مناسب توصیه نمیشود. ارتفاع متوسط دهانه حدود 510 متر از سطح دریا است و اختلاف ارتفاع آن با اطراف بین 10 تا 25 متر است. خاکهای ترکخورده، رسوبات بادی و سطوح فرسایشی مسطح از ویژگیهای توپوگرافی این منطقه است.
دسترسی به دهانههای آتشفشانی کردوانی بهدلیل قرارگیری در عمق بیابان لوت نیازمند تجهیزات آفرود، راهنمای باتجربه و برنامهریزی دقیق است. مسیرهای معمول شامل عبور از راههای بیابانی از راور یا شهداد و سپس ادامه در مسیری خاکی به سمت منطقه است، که بدون راهنمای محلی توصیه نمیشود. بهترین زمان بازدید از این ناحیه ماههای پاییز تا زمستان است که دماهای شدید تابستان کاهش یافته و شرایط برای پیادهروی و عکاسی مهیا میشود؛ همچنین رعایت اصول طبیعتگردی مسئولانه مانند خودداری از ترک مسیرهای تعیینشده، جمعآوری زبالههای شخصی و احترام به محیط زیست بیابانی الزامی است.
متاسفانه هیچ نظری ثبت نشده است.