کوه الوند یکی از شناخته‌شده‌ترین قله‌های استان همدان و از ارتفاعات شاخه خاوری زاگرس مرکزی است که در جنوب شهر همدان و شمال تویسرکان قرار دارد. این قله بر روی خط‌الرأس کوهستان الوند جای گرفته و با ارتفاعی حدود 3574 متر از سطح دریا، یکی از مهم‌ترین ارتفاعات منطقه به شمار می‌رود. موقعیت الوند در نزدیکی شهر همدان، چشم‌انداز گسترده آن به دشت‌ها و ارتفاعات اطراف و پیشینه تاریخی و فرهنگی آن، باعث شده است این قله جایگاه ویژه‌ای میان جاذبه‌های طبیعی استان همدان داشته باشد. الوند علاوه بر اهمیت طبیعی، در فرهنگ و باورهای محلی نیز از گذشته جایگاه خاصی داشته و نام آن در منابع تاریخی با صورت‌هایی مانند «اروند» و در متون اوستایی با نام «ائورونت» آمده است.

یکی از ویژگی‌های شاخص کوه الوند، ساختار صخره‌ای قله و شکاف کوچک و گود میان صخره‌های آن در دامنه جنوبی، رو به سوی تویسرکان است که در باورهای محلی به آرامگاه سام، فرزند نوح، نسبت داده شده و به همین دلیل اهمیت فرهنگی و آیینی پیدا کرده است. در پیرامون قله نیز چشمه‌ها و عوارض طبیعی متعددی وجود دارد که از میان آن‌ها چشمه حوض نبی، واقع در زیر صخره‌های قله، از شناخته‌شده‌ترین نقاط مسیر است. چشم‌اندازهای کوهستانی، چمنزارهای مرتفع، صخره‌های گرانیتی و پوشش گیاهی متنوع از دیگر ویژگی‌های طبیعی این قله هستند و در فصل بهار دامنه‌های آن با رویش گیاهانی مانند گون، پونه، ریواس، موسیر، لاله و سوسن جلوه‌ای ویژه پیدا می‌کنند. قرارگیری الوند در مجاورت دشت میشان، تخت نادر و دیگر عوارض طبیعی کوهستان نیز باعث شده صعود به آن علاوه بر یک برنامه کوهنوردی، تجربه‌ای از طبیعت‌گردی در ارتفاعات همدان باشد.

برای دسترسی به مسیر اصلی صعود، ابتدا باید از شهر همدان به سمت دره گنج‌نامه حرکت کرد. مسیر کوهنوردی از محدوده گنج‌نامه آغاز می‌شود و پس از عبور از مسیر کوهستانی به سمت میدان میشان ادامه پیدا می‌کند؛ سپس با پیمایش مسیر پاکوب به تخت نادر رسیده و از آنجا صعود نهایی به سمت یال و قله الوند انجام می‌شود. مسیر اصلی از گنج‌نامه حدود 2193 متر ارتفاع دارد و بخش‌هایی از آن، به‌ویژه در قسمت پایانی پس از تخت نادر، شیب و سنگلاخ بیشتری دارد. برای صعود در شرایط معمول، اواخر بهار و تابستان مناسب‌ترین زمان به شمار می‌رود؛ در بهار طبیعت اطراف قله سرسبز و پرگل است و در تابستان هوای ارتفاعات نسبت به شهر خنک‌تر می‌شود، در حالی که صعود زمستانی به دلیل برف، یخ و شرایط متغیر جوی به تجهیزات و تجربه بیشتری نیاز دارد. در طول برنامه نیز باید از چیدن گیاهان، رها کردن زباله، آسیب‌زدن به چشمه‌ها و پوشش گیاهی و ایجاد آتش در نقاط نامناسب خودداری کرد و مسیر را بدون تخریب محیط طبیعی پیمود.