جزیرهٔ فارسی یکی از مهم‌ترین و راهبردی‌ترین جزایر استان بوشهر در خلیج فارس است که در حد فاصل مرز دریایی ایران و عربستان سعودی قرار دارد و از نظر جغرافیایی، آخرین و دورترین جزیره ایرانی به‌شمار می‌آید. این جزیره کوچک اما تأثیرگذار، در جنوب‌غربی جزیره خارک و در فاصله‌ای حدود 100 کیلومتری از خاک اصلی ایران واقع شده و در نزدیکی آن، جزیرهٔ عربی متعلق به عربستان قرار دارد. حضور فعال تأسیسات نفتی و گازی در پیرامون جزیره، نشان‌دهنده جایگاه ویژه آن در معادلات انرژی و ژئوپلیتیک خلیج فارس است. جزیرهٔ فارسی با مساحتی حدود 0٫25 کیلومتر مربع، طولی نزدیک به 1400 متر و عرضی در حدود 700 متر دارد و ساحلی به طول تقریبی 1٫5 کیلومتر آن را دربر گرفته است. با وجود وسعت کم، این جزیره از نظر طبیعی موقعیتی خاص دارد و به‌دلیل محدودیت ورود و نبود سکونت عمومی، همچنان بکر باقی مانده است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که گونه‌های جانوری خاصی، به‌ویژه از رده حشرات و شاخه بندپایان، در این جزیره زیست می‌کنند که هنوز به‌طور کامل شناسایی علمی نشده‌اند؛ موضوعی که بر ارزش زیست‌محیطی آن می‌افزاید. این جزیره عمدتاً بایر و غیرمسکونی است و فاقد جمعیت ساکن یا امکانات گردشگری توسعه‌یافته به‌لحاظ تجاری است. به‌دلیل موقعیت جغرافیایی حسّاس و نزدیکی به مسیرهای دریایی مهم خلیج‌فارس، از جزیره فارسی به‌عنوان یک پایگاه نظامی دریایی استفاده شده و دسترسی آزاد عمومی به آن محدود یا ممنوع است. اهمیت جزیرهٔ فارسی تنها به منابع غنی نفت و گاز آن محدود نمی‌شود، بلکه این جزیره از نظر سیاسی و نظامی نیز نقشی کلیدی دارد. قرارگیری آن در مرکز خلیج فارس باعث شده کنترل بخشی از مسیرهای اصلی تردد کشتی‌ها به مناطق غربی و جنوب‌غربی خلیج فارس از این نقطه امکان‌پذیر باشد. در دوران جنگ نفتکش‌ها، جزیرهٔ فارسی به‌عنوان پایگاهی مؤثر در خارج از تنگه هرمز، نقش مهمی در رصد و کنترل خطوط مواصلاتی ایفا می‌کرد. همین ویژگی‌ها باعث شده است این جزیره کوچک، جایگاهی بزرگ در معادلات امنیتی، اقتصادی و راهبردی ایران در خلیج فارس داشته باشد.

جزیره فارسی به‌دلیل محدودیت‌های نظامی و عدم وجود امکانات توریستی، معمولاً مقصد گردشگری عمومی نیست و بازدیدکنندگان غیرمجاز توسط نهادهای مسئول از ورود منع می‌شوند؛ بنابراین برای دسترسی به جزیره باید هماهنگی رسمی با ارگان‌های ذی‌ربط داشته باشید و معمولاً بازدیدهای تفریحی مستقل انجام نمی‌شود. اگر چه خلیج‌فارس بخش‌های وسیعی از سواحل بوشهر و هرمزگان دارد که برای گردشگری ساحلی مناسب هستند، کوشیدن برای بازدید از جزیره فارسی بدون اجازه غیرقانونی و خطرناک تلقی می‌شود. در صورت بازدید از سواحل و آب‌های اطراف، رعایت اصول گردشگری مسئولانه ضروری است: عدم رهاسازی زباله، احترام به اکوسیستم دریایی، پرهیز از آسیب به ساختارهای طبیعی و توجه به مقررات دریایی و حفاظت محیط‌زیست.