جنگل فتاتو یکی از ارزشمندترین بازمانده‌های جنگل‌های جلگه‌ای هیرکانی است که در نزدیکی روستای فتاتو در شهرستان خمام قرار دارد. این جنگل با وسعتی حدود 300 هکتار، بخشی از میراث طبیعی چند میلیون ساله جنگل‌های هیرکانی به شمار می‌رود و به دلیل ساختار منحصربه‌فرد پوشش گیاهی خود، اهمیت علمی و حفاظتی ویژه‌ای دارد. فتاتو از معدود توسکاستان‌های جلگه‌ای حاشیه دریای خزر است که بخش زیادی از ساختار طبیعی خود را حفظ کرده و به‌عنوان یک «موزه زنده گیاه‌شناسی» شناخته می‌شود. وجود گونه‌های نادر درختی و ثبت این منطقه به‌عنوان اثر طبیعی ملی، جایگاه ویژه‌ای برای آن در میان جاذبه‌های طبیعی گیلان ایجاد کرده است.

این جنگل بخشی از پهنه باستانی جنگل‌های هیرکانی محسوب می‌شود که قدمت آن‌ها به حدود 40 میلیون سال پیش بازمی‌گردد و به‌عنوان یکی از کهن‌ترین اکوسیستم‌های جنگلی جهان شناخته می‌شوند. جنگل فتاتو به دلیل قرارگیری در ناحیه پست و محصور بودن میان شالیزارها و سکونتگاه‌های انسانی، به‌صورت یک لکه جنگلی جزیره‌ای باقی مانده و از نظر اکولوژیکی، نمونه‌ای نادر از جنگل‌های جلگه‌ای هیرکانی به شمار می‌رود. در جنگل فتاتو گونه‌های گیاهی ارزشمندی مانند توسکای سیاه، توسکای ییلاقی، بلندمازو، سپیدار، لرگ و شمشاد جنگلی دیده می‌شود. این جنگل زیستگاه پرندگانی همچون قرقاول، توکای سیاه و توکای باغی است و در فصل زمستان شالیزارهای اطراف آن به محل حضور پرندگان مهاجر تبدیل می‌شوند. بخش‌هایی از جنگل در نیمه دوم سال و اوایل بهار زیر آب قرار می‌گیرد و همین ویژگی موجب شکل‌گیری زیستگاه‌های متنوع و منحصربه‌فرد شده است. همچنین گیاه «لی» یا جگن که ماده اولیه حصیربافی سنتی منطقه محسوب می‌شود، در این جنگل رویش دارد و نقش مهمی در صنایع‌دستی بومی ایفا می‌کند.

برای دسترسی به جنگل فتاتو باید از مسیر جاده رشت به بندرانزلی به سمت شهر خمام حرکت کنید و پس از مشاهده تابلو روستای فتاتو وارد مسیر روستا شوید. جنگل در انتهای راه روستا قرار دارد و بخشی از مسیر دسترسی آن خاکی است. به دلیل بکر بودن منطقه، امکانات رفاهی محدودی در اطراف جنگل وجود دارد و بازدیدکنندگان باید آب آشامیدنی، خوراکی و تجهیزات موردنیاز خود را همراه داشته باشند. بهترین زمان بازدید از این جنگل اواخر بهار و تابستان است؛ زیرا در پاییز، زمستان و اوایل بهار بخش‌های زیادی از آن آب‌گرفته می‌شود. هنگام بازدید لازم است از ورود به بخش‌های حساس زیستگاهی، آسیب رساندن به پوشش گیاهی و رهاسازی زباله در طبیعت خودداری شود تا این میراث ارزشمند برای نسل‌های آینده حفظ شود.