روستای بیاض از توابع بخش مرکزی شهرستان انار در استان کرمان است و در مرکز دشتی به همین نام، حدود 25 کیلومتری جنوب شهر انار قرار دارد. این روستا با برخورداری از بافت تاریخی، بناهای کهن، قنات‌ها، آسیاب‌های آبی و کشتزارهای پنبه، از روستاهای دیدنی منطقه به شمار می‌رود. نام بیاض به معنای سفیدی و درخشندگی دانسته شده و به کشتزارهای سفید پنبه این منطقه نسبت داده می‌شود؛ محصولی که از گذشته جایگاه مهمی در اقتصاد روستا داشته است. حاصل‌خیزی خاک و وجود منابع آب حاصل از قنات‌ها، زمینه شکل‌گیری کشاورزی در این منطقه را فراهم کرده و پنبه به یکی از محصولات شاخص بیاض تبدیل شده است؛ به‌گونه‌ای که یکی از نخستین کارخانه‌های پنبه‌پاک‌کنی ایران نیز در این روستا ساخته شد. پیشینه تاریخی بیاض نیز به سده‌های گذشته بازمی‌گردد و آثار و شواهد موجود در بافت قدیمی، از اهمیت تاریخی این روستا حکایت دارند.

از مهم‌ترین دیدنی‌های بیاض می‌توان به کاروانسرای شاه‌عباسی، قلعه بیاض، تپه تاریخی قلعه دختر، مسجد سبزپوشان، آب‌انبار دوقلو، قنات‌ها و آسیاب‌های قدیمی اشاره کرد. کاروانسرای شاه‌عباسی با قدمتی حدود 400 سال و زیربنایی نزدیک به 2500 مترمربع، در بافت جدید روستا و خیابان امام خمینی قرار دارد و ورودی آن از جبهه شرقی و سمت راهی است که در گذشته به راه شاه‌عباسی شهرت داشته است. در فاصله حدود یک کیلومتری شرق کاروانسرا، با عبور از کنار باغ مزار شاه و کشتخوان‌های موقوفه، می‌توان به بافت تاریخی یا بیاض قدیم رسید؛ مجموعه‌ای حدود 30 هکتاری که عناصر مختلف یک روستای سنتی از جمله قلعه، مسجدهای کوچک، حسینیه، آب‌انبار، مدرسه علمیه یا خانه آخوند، عمارت خان و خانه‌های اربابی و رعیتی را دربرمی‌گیرد. قلعه بیاض شاخص‌ترین بنای این بافت است که به‌عنوان استحکامات دفاعی روستا مورد استفاده قرار می‌گرفت و دارای بارو و شش برج بوده که امروزه پنج برج آن باقی مانده است. این قلعه با دیوارهایی به ارتفاع حدود 10 متر و ضخامت نزدیک به 2 متر در قسمت پایینی، در سال 1384 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. همچنین تپه تاریخی قلعه دختر بیاض در حدود 15 کیلومتری غرب روستا و در کوهستان دهانه بیاض قرار دارد و سفال‌ها و شواهد سطحی آن، پیشینه این محوطه را به دوره اشکانی نسبت می‌دهند. بیاض در گذشته دارای پنج رشته قنات و هفت آسیاب آبی بوده که سه قنات با نام‌های خسروآباد، ده‌بره و بن‌مور همچنان فعال هستند و بقایای چهار آسیاب نیز در منطقه قابل مشاهده است.

برای دسترسی به روستای بیاض می‌توان از شهر انار در مسیر جنوب حرکت کرد و پس از طی حدود 25 کیلومتر به روستا رسید. بازدید از جاذبه‌های تاریخی بیاض را می‌توان با کاروانسرای شاه‌عباسی آغاز کرد و سپس از طریق خیابان یادگار و مسیر شرقی آن به بافت تاریخی و بیاض قدیم رسید. برای بازدید از تپه تاریخی قلعه دختر نیز باید مسیر غربی روستا و محدوده کوهستانی دهانه بیاض را در پیش گرفت. با توجه به اقلیم منطقه، اوایل بهار و فصل پاییز از مناسب‌ترین زمان‌ها برای سفر و گشت‌وگذار در بیاض هستند؛ زیرا هوای خنک‌تر این فصل‌ها شرایط مطلوب‌تری برای بازدید از بافت تاریخی، محوطه‌های باستانی و چشم‌اندازهای اطراف روستا فراهم می‌کند. گردشگران در بازدید از آثار تاریخی، به‌ویژه بافت قدیمی و قلعه بیاض، باید از آسیب‌زدن به بناها، جابه‌جایی یا برداشتن سفال‌ها و اشیای تاریخی و نوشتن یادگاری بر دیوارها خودداری کنند و هنگام عبور از کنار کشتزارها و قنات‌ها نیز حریم زمین‌های کشاورزی و تأسیسات آبی را رعایت کنند. حفظ پاکیزگی محیط، احترام به میراث تاریخی و توجه به زندگی و فعالیت‌های جامعه محلی نیز از اصول مهم گردشگری مسئولانه در این روستای تاریخی است.