دشت بوخو یکی از جاذبه‌های طبیعی و کمترشناخته‌شده جزیره قشم در استان هرمزگان است که در جنوب‌غربی جزیره و در نزدیکی بندر دولاب قرار دارد. این دشت در دامنه‌های کوه بوخو و در محدوده گنبدهای نمکی قشم واقع شده و به دلیل فاصله قابل توجه از مرکز جزیره، نسبت به بسیاری از جاذبه‌های مشهور قشم گردشگران کمتری دارد. دشت بوخو در سال‌های پربارش، به‌ویژه پس از بارندگی‌های زمستانی، چهره‌ای متفاوت از سیمای معمول و خشک جزیره پیدا می‌کند و با رویش علف‌های خودرو و گل‌های رنگارنگ به دشتی سرسبز و چشم‌نواز تبدیل می‌شود. کوه بوخو نیز با ارتفاع حدود 350 متر از سطح دریا، از مرتفع‌ترین نقاط جزیره قشم به شمار می‌رود و دشت وسیع بوخو در دامنه آن گسترده شده است.

مهم‌ترین ویژگی دشت بوخو، تضاد چشمگیر میان پوشش سبز آن و اقلیم گرم و خشک قشم است؛ به‌گونه‌ای که در فصل مناسب، گستره‌ای از علفزارها و گل‌های خودرو بخش وسیعی از دشت را می‌پوشاند و منظره‌ای متفاوت از سایر نقاط جزیره ایجاد می‌کند. در سال‌هایی که بارندگی زمستانی مناسب باشد، ارتفاع علف‌ها در بخش‌هایی از دشت افزایش می‌یابد و چشم‌اندازی شبیه به مراتع سرسبز مناطق شمالی ایران به وجود می‌آورد. این منطقه علاوه بر ارزش طبیعی، زیستگاه جانورانی مانند آهو، خرگوش و روباه است و حضور زنبورهای عسل نیز موجب شهرت عسل طبیعی منطقه شده است. از دیگر ویژگی‌های مهم بوخو، قرار گرفتن آن در نزدیکی غار نمکدان و برخی جاذبه‌های طبیعی جنوب‌غربی قشم است؛ بنابراین می‌توان بازدید از دشت را با گشت‌وگذار در سایر جاذبه‌های این محدوده ترکیب کرد.

برای دسترسی به دشت بوخو، مسیر قشم به سمت روستای کاسه‌سلخ و محدوده بندر دولاب را در پیش می‌گیرند و پس از عبور از منطقه گوران و ادامه مسیر در نوار ساحلی، به محدوده دشت می‌رسند. با توجه به صعب‌العبور بودن بخش پایانی مسیر، بهتر است برای نخستین بازدید حتماً از راهنمای محلی استفاده شود؛ همچنین بر اساس اطلاعات محلی، در قسمت پایانی مسیر خودروهای معمولی و حتی خودروهای آفرود امکان دسترسی مستقیم به دشت را ندارند و بخشی از مسیر باید پیاده طی شود که حدود یک ساعت زمان می‌برد. بهترین زمان بازدید، از اواسط پاییز تا اوایل بهار و به‌ویژه از بهمن‌ماه تا اوایل فروردین است؛ با این حال، جلوه سرسبز و گل‌پوش دشت به میزان بارندگی زمستانی همان سال وابسته است. در زمان بازدید نیز باید از آسیب‌زدن به پوشش گیاهی، تعقیب حیات‌وحش، برپا کردن آتش در نقاط نامناسب و رها کردن زباله خودداری کرد و با توجه به بکر بودن منطقه، تمام پسماندها را از دشت خارج کرد.