روستای مارگون از روستاهای زیبا و ییلاقی استان فارس است که در بخش مرکزی شهرستان سپیدان قرار دارد و در دامنه ارتفاعات زاگرس واقع شده است. این روستا در فاصله حدود 48 کیلومتری سپیدان و 149 کیلومتری شیراز قرار دارد و با ارتفاع حدود 2000 متر از سطح دریا، از نواحی کوهستانی و خنک منطقه به شمار می‌رود. مارگون در گذشته یکی از اتراق‌گاه‌های عشایر منطقه بوده و به مرور زمان از یک محل ییلاقی به سکونتگاهی دائمی تبدیل شده است. بافت روستا به دلیل قرار گرفتن در شیب کوهستانی، متمرکز و پلکانی است و بخش قابل توجهی از پیرامون آن را باغ‌های سیب و گردو و پوشش طبیعی زاگرسی تشکیل می‌دهد. کشاورزی و دامپروری از فعالیت‌های اصلی مردم روستا است و محصولاتی مانند گندم، جو، سیب، گردو و انواع لبنیات در آن تولید می‌شود؛ همچنین قالی‌بافی و جاجیم‌بافی از فعالیت‌های زنان روستا به شمار می‌رود.

مارگون به دلیل برخورداری از مراتع سرسبز، آب‌های سطحی، رودخانه و چشم‌اندازهای کوهستانی، از مقاصد طبیعت‌گردی استان فارس محسوب می‌شود و آبشار مارگون از مهم‌ترین جاذبه‌های دیدنی منطقه به شمار می‌رود. این آبشار در تنگه‌ای پس از روستا قرار گرفته و با ارتفاع حدود 70 متر و عرض حدود 100 متر، مجموعه‌ای از رگه‌های آبشار را در میان دیواره‌های صخره‌ای به نمایش می‌گذارد؛ آب از شکاف‌های صخره‌ای و چشمه‌های متعدد جاری می‌شود و در ادامه به رودخانه می‌پیوندد. در پیرامون آبشار و روستا، دشت‌هایی پوشیده از لاله‌های واژگون، گل‌های وحشی و گل‌های رنگارنگ ختمی، در کنار درختانی مانند زالزالک وحشی، داغداغان، بنه، زرشک هسته‌دار و تمشک دیده می‌شود. باغ‌های سیب و گردو نیز بخشی از چشم‌انداز طبیعی منطقه را شکل داده‌اند و رودخانه مارگون در کنار این پوشش گیاهی، جلوه‌ای ویژه به محیط بخشیده است. از دیگر جاذبه‌های طبیعی روستا و اطراف آن می‌توان به رودخانه مارگون، منطقه حفاظت‌شده مارگون، قله رنج، پیست اسکی پولادکف و تنگ آلوندی اشاره کرد.

برای دسترسی به مارگون می‌توان از مسیر شیراز به سمت سپیدان و سپس اردکان و مارگون حرکت کرد؛ از شهر اردکان تا آبشار مارگون حدود 50 کیلومتر فاصله وجود دارد. مسیر دیگری نیز از سمت یاسوج وجود دارد که پس از رسیدن به جاده یاسوج به اقلید، در کیلومتر 29 تابلوهای راهنما مسیر آبشار را مشخص می‌کنند و مسیر خودرو تا حدود یک کیلومتری آبشار ادامه دارد؛ بخش پایانی مسیر به صورت پیاده و از طریق مسیر سنگ‌فرش و پله‌های سیمانی طی می‌شود. مسیرهای دسترسی به منطقه کوهستانی هستند و در فصل سرد و هنگام بارش برف ممکن است با محدودیت یا مسدودشدن مسیر روبه‌رو شوند. بهترین زمان سفر به روستای مارگون، فصل بهار و تابستان است؛ در بهار رویش لاله‌های واژگون و گل‌های وحشی چشم‌انداز منطقه را بسیار دیدنی می‌کند و در تابستان نیز هوای خنک منطقه برای طبیعت‌گردی مناسب است. در مقابل، پاییز و زمستان منطقه سرد و برفی است و گاهی دسترسی به آبشار دشوار یا ناممکن می‌شود. از آنجا که بخش‌هایی از منطقه در محدوده حفاظت‌شده قرار دارد، گردشگران باید از آسیب‌زدن به پوشش گیاهی، رها کردن زباله، خروج از مسیرهای مشخص و انجام فعالیت‌های پرخطر در محدوده صخره‌ای خودداری کنند و با رعایت اصول طبیعت‌گردی مسئولانه، در حفظ محیط طبیعی مارگون برای نسل‌های آینده کوشا باشند.