روستای وانشان از روستاهای تاریخی و گردشگری شهرستان گلپایگان در استان اصفهان است که در بخش مرکزی و دهستان نیوان قرار دارد. این روستا در حدود 12 کیلومتری جنوب‌شرقی شهر گلپایگان و 15 تا 16 کیلومتری شمال خوانسار واقع شده و در مسیر جاده گلپایگان به خوانسار قرار گرفته است. وانشان با قدمتی بیش از 3000 سال، یکی از روستاهای کهن منطقه به شمار می‌رود و کشف بقایای استخوان‌های انسانی و قطعات سفال در غاری واقع در کوه تیر، شواهدی از پیشینه طولانی آن ارائه کرده است. این روستا در ارتفاعی حدود 1970 متر از سطح دریا قرار دارد و با توجه به موقعیت کوهپایه‌ای، باغ‌ها، مزارع و چشم‌اندازهای طبیعی پیرامون آن، ترکیبی از طبیعت، زندگی روستایی و میراث تاریخی را در خود جای داده است. گویش وانشانی یا ونیشونی نیز که از گویش‌های زبان‌های مرکزی ایران محسوب می‌شود، بخشی از هویت فرهنگی این روستا را تشکیل می‌دهد.

بافت تاریخی وانشان از مهم‌ترین ویژگی‌های گردشگری آن است و خانه‌های کاهگلی، بناهای دو و سه‌طبقه، طاق‌های ورودی، ایوان‌های چوبی و کوچه‌های قدیمی، سیمای سنتی روستا را شکل داده‌اند. در میان دیدنی‌های وانشان، بقعه امامزاده ابوالفتوح سلیمان بن موسی بن جعفر جایگاه ویژه‌ای دارد؛ بنای اصلی این بقعه با توجه به کتیبه‌های موجود به دوره صفویه و سده دهم هجری بازمی‌گردد و گنبد دوازده‌ترک، صندوق چوبی منبت‌کاری‌شده، تزئینات داخلی و در قدیمی منبت‌کاری‌شده آن از عناصر ارزشمند این مجموعه هستند. قلعه وانشان، مقبره سید کرار، قلعه جمال، برج حاج فرج‌الله، مقبره بهلول، کوه‌های دیگا، بابا دودورشاه و حیدر و مزرعه امیریه نیز از دیگر دیدنی‌های روستا و پیرامون آن به شمار می‌روند. باغ‌های وانشان نیز با محصولاتی مانند گردو، بادام، انگور، سیب، هلو و گلابی، بخشی از چشم‌انداز و اقتصاد روستایی منطقه را تشکیل می‌دهند و در کنار بافت تاریخی، امکان تجربه گردشگری فرهنگی و روستایی را برای بازدیدکنندگان فراهم می‌کنند.

برای دسترسی به روستای وانشان می‌توان از شهر گلپایگان وارد جاده گلپایگان–خوانسار شد و پس از پیمودن حدود 12 کیلومتر به روستا رسید؛ وانشان در فاصله حدود 15 تا 16 کیلومتری خوانسار نیز قرار دارد و مسیر اصلی دسترسی آن آسفالته است. با توجه به شرایط آب‌وهوایی کوهپایه‌ای منطقه و سرمای زمستان، بهار و تابستان زمان مناسب‌تری برای بازدید از وانشان، قدم‌زدن در کوچه‌های قدیمی، تماشای باغ‌ها و گشت‌وگذار در طبیعت پیرامون روستا هستند؛ به‌ویژه بهار که طبیعت منطقه سرسبزتر و هوا مطبوع‌تر است. هنگام بازدید بهتر است گردشگران از آسیب‌زدن به بناهای تاریخی، سنگ‌نوشته‌ها و عناصر معماری قدیمی خودداری کنند، وارد باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی بدون اجازه نشوند و در طبیعت نیز از چیدن گیاهان، تخریب پوشش مرتعی و رها کردن زباله پرهیز کنند. احترام به حریم بقاع تاریخی و مذهبی و رعایت آرامش ساکنان نیز برای حفظ بافت فرهنگی وانشان ضروری است.