روستای شهرک

روستای شهرک، از روستاهای زیبا و تاریخی منطقه الموت در استان قزوین است که در بخش الموت شرقی و دهستان الموت بالا قرار دارد و در فاصله حدود 7 کیلومتری معلم‌کلایه و حدود 87 کیلومتری قزوین واقع شده است. این روستا در یک محدوده دره‌ای و کوهستانی شکل گرفته و در محل تلاقی دو رودخانه اندج‌رود و الموت‌رود قرار دارد؛ موقعیتی که در کنار کوه‌های پیرامون، چشم‌اندازی طبیعی و متفاوت به آن بخشیده است. کوه تله‌رودبار در شمال، کوه خانه‌سر در شمال‌شرق و کوه ترکه‌چال در جنوب‌شرق شهرک قرار گرفته‌اند و دره‌های اندج‌رود، شورستان و اسکول‌دره نیز در اطراف آن دیده می‌شوند. شهرک دارای آب‌وهوایی سرد و نیمه‌خشک است و بیشتر ساکنان آن به زبان فارسی صحبت می‌کنند و معیشت آنان بر پایه کشاورزی، باغداری، دامداری و زنبورداری استوار است.

طبیعت روستای شهرک و موقعیت آن در میان رودخانه‌ها و کوهستان، بخش مهمی از ظرفیت گردشگری این منطقه را تشکیل می‌دهد. رودخانه‌های اندج و الموت، دره زیبای اندج و غار شمس‌کلایه از جاذبه‌های طبیعی پیرامون روستا هستند و شالیزارهای اطراف نیز با چشم‌انداز سرسبز و عطر برنج، جلوه‌ای متفاوت به محیط روستا می‌بخشند. دریاچه اوان نیز در فاصله حدود 26 کیلومتری شهرک قرار دارد و از مهم‌ترین جاذبه‌های طبیعی قابل دسترس از این محدوده به شمار می‌رود. این دریاچه در دامنه کوه خشچال قرار گرفته و در فصل تابستان برای فعالیت‌هایی مانند ماهیگیری، قایق‌رانی و آب‌تنی مورد توجه است و در پاییز نیز محل حضور پرندگان مهاجر می‌شود. پیشینه شهرک نیز با تحولات تاریخی منطقه الموت پیوند خورده و پس از شکل‌گیری تقسیمات کشوری در سال 1316، به دلیل موقعیت جغرافیایی و راهبردی خود به‌عنوان مرکز بخش رودبار الموت انتخاب شد.

برای دسترسی به روستای شهرک الموت می‌توان از مسیرهای منتهی به منطقه الموت و مرکز بخش، معلم‌کلایه، استفاده کرد و پس از رسیدن به محدوده روستا وارد بافت دره‌ای شهرک شد. بهترین زمان سفر به شهرک را با توجه به آب‌وهوای سرد و نیمه‌خشک منطقه می‌توان بهار و تابستان دانست؛ در این فصل‌ها طبیعت اطراف روستا سرسبزتر و شرایط برای گشت‌وگذار در فضای باز مناسب‌تر است. بازدیدکنندگان می‌توانند در کنار تماشای رودخانه‌ها، دره‌ها، شالیزارها و چشم‌اندازهای کوهستانی، از جاذبه‌های طبیعی اطراف نیز دیدن کنند. در طبیعت‌گردی در شهرک و اطراف آن، رعایت حریم مزارع و باغ‌ها، خودداری از آسیب‌زدن به پوشش گیاهی، آلوده نکردن رودخانه‌ها و جمع‌آوری زباله‌ها ضروری است تا طبیعت و چشم‌اندازهای ارزشمند منطقه برای ساکنان و گردشگران آینده نیز حفظ شود.