Hanat Kervansarayı

Tahran'ın şehir içindeki en büyük kervansarayı olan Hanat Kervansarayı, Sahibcem Caddesi'nde, Şuş Meydanı'nın kuzeyinde ve Mevlevi Kavşağı'nın güneyinde yer alır. Yapı, Kaçar hükümdarı Nasreddin Şah döneminin sonlarında inşa edilmiştir. Geçmişte Tahran-Rey güzergâhındaki kervanların ve yolcuların dinlenme ve yük indirme yeri olarak kullanılırdı. Yaklaşık 10.500 metrekarelik bir alana sahip olan Hanat Kervansarayı, yüksek ahşap kapılı 54 küçük hücreden ve hücrelerin arkasındaki deve ağılı bölümünden oluşur. Bu kervansaray geçmişte yağ alım satımının yapıldığı yer olduğu için "Yağcılar Sarayı" (Seray-ı Revganiha) olarak da bilinirdi.

Hanat Kervansarayı'nın mimarisi tuğla işçiliği ve geçme (gere) tekniğiyle yapılmıştır; yapımında tuğla, taş, kireç, alçı, çamur ve ahşap gibi malzemeler kullanılmıştır. Kervansarayın ana giriş kapısı beş metre yüksekliğinde Rus ağacından yapılmıştır ve üzerindeki 40 iri çivi başı her ziyaretçinin dikkatini çeker. Kapının çevresine, Hz. Ali'nin (a.s.) alışveriş adabına dair öğütlerinin yer aldığı çiniler yerleştirilmiştir. Hanat Kervansarayı, 1357 (1978-79) yılındaki yangından sonra bir süre kullanılmadan kalmış, ancak 1388 yılının Esfend ayında (Şubat-Mart 2010) düzenlenen Nevruz şenliğiyle resmen yeniden açılmıştır. Bugün bu kervansaray, tarihi kimliğini koruyarak Tahran'ın kuru yemiş borsasına dönüşmüştür ve şehrin ekonomik ve kültürel yaşamında hâlâ etkin bir rol oynamaktadır. Bu değerli yapı, 1382 (2003-04) yılında 10418 numarayla İran Ulusal Eserler Listesi'ne kaydedilmiştir.

Ulaşım için metroyu kullanabilirsiniz: en yakın metro istasyonu Mevlevi İstasyonu'dur ve birkaç dakikalık yürüyüşle kervansaraya ulaşılır. Özel araçla da Mevlevi veya Şuş caddelerinden Sahibcem Caddesi'ne gidilebilir ve çevredeki alanlara park edilebilir. Ziyaret için en iyi zaman, Tahran'ın havasının ılıman olduğu ve tarihi mekânda yürüyüş yapıp gezmeye uygun olduğu ilkbahar ve sonbahardır. Burada sorumlu turizm; tarihi eserlere ve yapıya saygı göstermeyi, kapılara ve yapı malzemelerine zarar vermemeyi, sessizliği ve huzuru korumayı ve çöp atmaktan kaçınmayı kapsar.