Dime Pınarı

Dime Pınarı, Çaharmahal ve Bahtiyari Eyaleti'nde, Kuhrang ilçesinin merkezi olan Çelgerd şehrinin yaklaşık 10 kilometre kuzeybatısında, Dime köyünde yer alır. Bu pınar, İran'ın en önemli ve en tanınmış maden suyu kaynaklarından biri olarak kabul edilir; Zagros'un yamaçlarında, Zerdkuh yüksekliklerinin yakınında doğar ve Zayende Rud Nehri'nin ana kollarından biridir. Soğuk ve ılıman iklime sahip dağlık bir bölgede bulunması, çevresinin yemyeşil, temiz ve göz alıcı bir doğaya sahip olmasını sağlamıştır. Dime, eskiden beri Bahtiyari aşiretlerinin yaylalarından biri olarak bilinir; bugün de doğal ve yöresel dokusunu korumakta olup ülkenin önemli doğa turizmi destinasyonlarından biri olarak anılır.

Doğal ve turistik özellikleri açısından Dime Pınarı, özellikle kalsiyum başta olmak üzere mineral bakımından zengin, çok berrak ve serin suyuyla ülke çapında, hatta ülke sınırlarının ötesinde bir üne sahiptir. Bu su, en içilebilir ve en zengin maden sularından biri olarak bilinir; diş çürümesinin önlenmesinde ve kemiklerin ile böbreklerin sağlığına katkıda önemli rol oynar. Bu nedenle suyunun bir kısmı maden suyu üretim sektöründe de kullanılmaktadır. Pınarın çevresi doğal bitki örtüsü, meşe ağaçları ve yemyeşil meralarla kaplıdır; bölgede yaşayan Bahtiyari aşiretleri ise ona özel bir kültürel ve yöresel hava katmıştır. Ayrıca bu pınar, 1388 (Hicri Şemsi) yılında ulusal doğal eser olarak İran Doğal Miras Listesi'ne kaydedilmiştir; bu da çevresel değerinin yüksekliğini göstermektedir.

Dime Pınarı'na ulaşım, Şehr-i Kürd'den Farsan'a, ardından Kuhrang ilçesine ve Çelgerd şehrine doğru yapılır; yaklaşık 10 kilometrelik bir yan yol katedildikten sonra pınarın bulunduğu alana varılabilir. Bu doğal güzelliği ziyaret etmek için en iyi zaman, bölge doğasının en yeşil hâlinde olduğu ve havanın tamamen hoş ve serin olduğu ilkbahar ve yaz mevsimleridir; yine de sonbahar ve kış da kendine özgü dağ manzaralarına sahiptir. Bu bölgeyi ziyaret ederken sorumlu doğa turizmi ilkelerine uymak büyük önem taşır; çevrenin temiz tutulması, bitki örtüsüne zarar verilmemesi ve yerel ekosisteme ile bölgedeki aşiretlerin yaşam tarzına saygı gösterilmesi bunlar arasındadır.