قله کلکچال یکی از قله‌های شناخته‌شده رشته‌کوه البرز مرکزی در بخش شمال تهران است که در مجاورت قلل دیگر مانند پیازچال و اسپلیت واقع شده و ارتفاع آن حدود 3350 متر از سطح دریا برآورد شده است. این قله چشم‌انداز گسترده‌ای از پهنه تهران، کوه‌های مجاور و خط‌الرأسی البرز ارائه می‌دهد و به‌دلیل دسترسی نسبتاً آسان و مسیرهای مشخص، یکی از مقاصد محبوب کوهنوردی روزانه تهرانی‌ها و طبیعت‌گردان است.

پوشش گیاهی دامنه‌های پایین‌دست قله کلکچال شامل درختان جنگلی پهن‌برگ، بوته‌زارها و گیاهان مرتعی کوهستانی است که به‌ویژه در بهار و تابستان زینت‌بخش مسیر صعود می‌شود. در ارتفاعات بالاتر، پوشش گیاهی کاهش یافته و غالباً گیاهان مقاوم به سرما و باد مثل آویشن، گون، والک، سیرک، خار، باریجه، پنبرک و بومادران دیده می‌شود که با اقلیم کوهستانی نیمه مرطوب انطباق دارد و به تجربه طبیعت‌گردی رنگ و بوی خاصی می‌دهد. در بهار و تابستان، مسیر صعود سرسبز و گل‌دار است و طبیعت منطقه جلوه‌ای خاص پیدا می‌کند. وجود چشمه‌ها و جویبارهای فصلی نیز امکان تأمین آب برای کوهنوردان را در طول مسیر فراهم می‌کند.

برای دسترسی به قله کلکچال، معمولاً مسیر اصلی از پارک جمشیدیه در شمال تهران آغاز می‌شود؛ از این نقطه مسیر پاکوب مشخصی به سمت پناهگاه کلکچال وجود دارد و پس از آن به گردنه کلکچال (حدود 3000 متر) می‌رسد و از یال غربی می‌توان به قله رسید. این مسیر در مجموع حدود 8 تا 14 کیلومتر طول دارد و اختلاف ارتفاعی در حدود 1500 متر را طی می‌کند؛ بنابراین کوهنوردان باید آمادگی بدنی مناسب و تجهیزات پایه مانند کفش کوهنوردی، آب کافی و لباس مناسب همراه داشته باشند. بهترین زمان صعود به این قله بهار تا اوایل پاییز است که شرایط جوی برای پیمایش و مشاهده مناظر طبیعی مساعدتر است. رعایت طبیعت‌گردی مسئولانه شامل جمع‌آوری زباله‌ها، عدم آسیب به پوشش گیاهی و توجه به ایمنی در مسیر است تا این جاذبه کوهستانی برای دیگران نیز حفظ شود.