گندم‌بریان یا ریگ‌سوخته، یکی از دیدنی‌ترین پدیده‌های طبیعی استان کرمان است که با دمای نزدیک به 70 درجه سانتی‌گراد، یکی از گرم‌ترین نقاط ایران محسوب می‌شود. این منطقه در حدود 80 کیلومتری شمال شهر شهداد و در دل کویر لوت قرار دارد و وسعت آن بین 200 تا 480 کیلومتر مربع است و زمینش پوشیده از گدازه‌های تیره بازالتی است که به دلیل جذب حرارت شدید، گرمای این منطقه را افزایش می‌دهد. گندم‌بریان در کنار رودخانه‌ی شور شهداد واقع شده است و به‌واسطه‌ی شرایط اقلیمی و زمین‌شناسی خاصش، حتی در برخی منابع به‌عنوان یکی از گرم‌ترین نواحی زمین شناخته می‌شود؛ گرمایی که نتیجه‌ی جذب شدید نور خورشید توسط سنگ‌های تیره است و تجربه‌ی حضور در آن را به تجربه‌ای فراموش‌نشدنی بدل می‌کند. 

سطح زمین در گندم‌بریان تقریباً پوشیده از بازالت‌های سیاه و گدازه‌هایی است که هیچ پوشش گیاهی و حیات جانوری قابل‌توجهی در آن وجود ندارد و این سکوت و بی‌جان بودن منطقه خود بخشی از جذابیت طبیعی آن است؛ منظره‌ای که بیش از هر چیز، پیوند میان زمین‌شناسی، کویرگردی و تجربه‌ی بی‌کران کویر را برای بازدیدکنندگان تداعی می‌کند. بازدید از این منطقه یکی از تجربه‌هایی است که به‌ویژه برای دوستداران کویرگردی و عکاسی منظره توصیه می‌شود، به‌شرطی که شرایط هوا و ایمنی سفر در نظر گرفته شود. وجه تسمیه این منطقه به دلیل مجاورت با جاده ابریشم است؛ کاروان‌هایی که در فصل‌های گرم سال از این مسیر عبور می‌کردند، مشاهده می‌کردند که دانه‌های گندمشان بر اثر شدت گرما برشته می‌شود و به همین دلیل نام «گندم‌بریان» بر آن نهاده شد. منطقه شمالی گندم‌بریان با دشت‌های پیرامونش همسطح می‌شود، اما خاک سیاه‌رنگ آن باعث شده که به اشتباه به عنوان تپه دیده شود. این ویژگی‌ها، به همراه چشم‌اندازهای منحصر به فرد و پوشش آتشفشانی، گندم‌بریان را به یکی از جاذبه‌های طبیعی بکر و شگفت‌انگیز دشت لوت تبدیل کرده است.

برای دسترسی به گندم‌بریان، مسیر از شهر کرمان آغاز می‌شود که باید به سمت شهداد حرکت کرد و از آنجا از محور شهداد–نهبندان به سمت شمال ادامه داد. در حدود 40 کیلومتر پس از شهداد، جاده فرعی خاکی و راه‌نما به سمت گندم‌بریان جدا می‌شود که طی مسیر در دل کویر و عبور از رودخانه‌ی شور نیازمند خودروهای چهارچرخ‌محرک (4×4) و تجهیزات مناسب است. بهترین زمان بازدید از گندم‌بریان فصول زمستان، اوایل بهار یا اواخر پاییز است، زیرا دمای شدید تابستان می‌تواند حضور در منطقه را غیرممکن کند و ایمنی بازدیدکنندگان را به خطر بیندازد. در طول بازدید، رعایت اصول طبیعت‌گردی مسئولانه مانند بردن آب کافی، حفظ پاکیزگی و عدم آسیب به ساختار طبیعی منطقه کاملاً ضروری است.