مسجد جامع نطنز یکی از برجسته‌ترین آثار تاریخی ایران است که در استان اصفهان و در شهر نطنز قرار دارد. این بنای ارزشمند که قدمت آن به دوره ایلخانی بازمی‌گردد، در میان بافت تاریخی شهر و در مجاورت مجموعه‌ای از آثار ارزشمند از جمله آرامگاه شیخ عبدالصمد و مناره‌ای باشکوه قرار گرفته است. موقعیت خاص این مسجد در دامنه‌های کوهستانی و در نزدیکی مناطق سرسبز، جلوه‌ای منحصربه‌فرد به آن بخشیده و آن را به یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری و مذهبی منطقه تبدیل کرده است. این مجموعه شامل مسجد جامع، خانقاه، مقبرهٔ شیخ عبدالصمد و مناره‌ای به ارتفاع 37 متر است که با وجود تفاوت زمانی در ساخت، فاصله احداث بخش‌های مختلف آن اندک بوده است. این اثر در تاریخ 18 تیر 1311 با شماره ثبت 188 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مسجد جامع نطنز از نظر معماری دارای ویژگی‌های قابل توجهی است که آن را از بسیاری از مساجد تاریخی متمایز می‌کند. وجود ایوان بلند، گنبدخانه‌ای زیبا با تزئینات گچ‌بری و کاشی‌کاری، و همچنین کتیبه‌هایی با خطوط خوشنویسی نفیس از جمله شاخص‌ترین عناصر این بنا هستند. مناره بلند و ظریف آن که در کنار مسجد قرار دارد، یکی از نمادهای شاخص شهر نطنز محسوب می‌شود. همچنین نزدیکی این مسجد به آرامگاه شیخ عبدالصمد، باعث شده این مجموعه به یک مرکز فرهنگی و تاریخی مهم تبدیل شود. فضای آرام و روحانی مسجد در کنار ارزش‌های هنری و تاریخی آن، تجربه‌ای متفاوت برای گردشگران و علاقه‌مندان به معماری فراهم می‌کند. بر پایه کاوش‌های باستان‌شناسی، کهن‌ترین بخش مجموعه گنبدخانهٔ جبهه جنوب‌غربی مسجد است که طبق کتیبه‌ای کشف‌شده در سال 1352 خورشیدی، در سال 389 قمری ساخته شده و از قدیمی‌ترین گنبدهای تاریخ‌دار منطقه به شمار می‌آید.

در طول زمان بخش‌هایی از بنا مانند ایوان شمالی فرو ریخته و بازسازی شده است، هرچند تزئینات اصلی آن به‌طور کامل احیا نشد. دسترسی به مسجد جامع نطنز از طریق جاده‌های اصلی استان اصفهان به‌راحتی امکان‌پذیر است و این شهر در مسیر ارتباطی کاشان به اصفهان قرار دارد. پس از ورود به شهر نطنز، بافت تاریخی به‌خوبی راهنمای گردشگران به سمت این مجموعه خواهد بود. بهترین زمان بازدید از این جاذبه فصل‌های بهار و پاییز است که شرایط آب‌وهوایی معتدل‌تر بوده و طبیعت اطراف نیز در زیباترین حالت خود قرار دارد. در هنگام بازدید، رعایت اصول طبیعت‌گردی مسئولانه و احترام به فضای مذهبی و تاریخی بنا از جمله پرهیز از ایجاد آلودگی، حفظ سکوت محیط و جلوگیری از آسیب به آثار تاریخی از اهمیت بالایی برخوردار است.