مناره آجری خرم‌آباد یکی از برجسته‌ترین آثار تاریخی شهر خرم‌آباد در استان لرستان است که در جنوب این شهر و در محدوده محله قاضی‌آباد، داخل پارک شقایق واقع شده است. این بنای ارزشمند متعلق به قرن چهارم هجری قمری و دوره آل‌بویه (دیلمیان) بوده و بر روی پایه‌ای سنگی در نزدیکی شهر باستانی شاپورخواست ساخته شده است. با قدمتی حدود 900 سال، این مناره از مهم‌ترین یادگارهای معماری اسلامی در غرب ایران به شمار می‌رود و به‌عنوان یکی از نمادهای تاریخی شهر خرم‌آباد شناخته می‌شود. این اثر با شماره 376 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

این سازه استوانه‌ای‌شکل با ارتفاع حدود 30 متر و قطر پایه نزدیک به 5.4 متر، دارای ساختاری آجری و مقاوم است که با 99 پله مارپیچ داخلی امکان صعود به بام آن را فراهم می‌کند. در گذشته، این مناره نقش مهمی در دیده‌بانی، هدایت کاروان‌ها و اطلاع‌رسانی از طریق روشن‌کردن آتش در شب داشته است و به‌عنوان یک نقطه راهنما در مسیرهای کاروانی عمل می‌کرده است. بقایای بناهای اطراف آن نشان می‌دهد که در گذشته مجموعه‌ای از تأسیسات مانند کاروانسرا و مسجد در اطراف این مناره وجود داشته که امروزه اثری از آن‌ها باقی نمانده است. کتیبه‌های آجری و ساختار ساده اما دقیق آن، نشان‌دهنده مهارت معماران دوره اسلامی در خلق سازه‌های مرتفع و کاربردی است. 

بازدید از مناره آجری خرم‌آباد به‌راحتی از داخل شهر امکان‌پذیر است و این اثر در یکی از مناطق شهری و قابل دسترس قرار دارد. بهترین زمان بازدید از این بنای تاریخی فصل‌های بهار و پاییز است که شرایط آب‌وهوایی معتدل‌تری بر منطقه حاکم است و تجربه گردش در فضای تاریخی شهر دلپذیرتر می‌شود. در بازدید از این اثر ملی، رعایت اصول میراث‌گردی مسئولانه مانند حفظ پاکیزگی محیط، عدم آسیب به سازه تاریخی و احترام به فضای فرهنگی اطراف ضروری است.