مسجد جامع سنندج که با نام مسجد دارالاحسان نیز شناخته می‌شود، در استان کردستان و در مرکز شهر سنندج، در ضلع شمالی خیابان امام خمینی و در بافت قدیمی شهر قرار دارد. این مسجد یکی از مهم‌ترین بناهای مذهبی اهل سنت ایران به شمار می‌رود که در دوره قاجار و به دستور امان‌الله خان اردلان در سال 1227 هجری قمری ساخته شد. قرارگیری بنا بر روی سطحی مرتفع نسبت به بافت اطراف، باعث شده گلدسته‌ها و معماری آن از بخش‌های مختلف شهر قابل مشاهده باشد. این مسجد علاوه بر کارکرد عبادی، در گذشته به‌عنوان یک دارالعلم نیز شناخته می‌شد و نقش مهمی در آموزش علوم دینی در منطقه ایفا کرده است. ترکیب کاربری مسجد و مدرسه در کنار معماری منحصربه‌فرد آن، این بنا را به یکی از شاخص‌ترین آثار تاریخی غرب ایران تبدیل کرده است.

از نظر معماری، مسجد جامع سنندج نمونه‌ای برجسته از هنر معماری ایرانی–اسلامی در دوره قاجار است که در آن مجموعه‌ای از هنرهای کاشی‌کاری، آجرکاری، حجاری، گچ‌بری و گره‌چینی به‌صورت هماهنگ به کار رفته‌اند. این بنا دارای دو ایوان شرقی و جنوبی، صحن مرکزی، شبستان ستون‌دار، 12 حجره در اطراف صحن و گلدسته‌هایی بر فراز ایوان شرقی است. شبستان مسجد با 24 ستون سنگی مارپیچ، یکی از شاخص‌ترین بخش‌های آن محسوب می‌شود که هر ستون با حجاری‌های دقیق و تزئینات اسلیمی و قرآنی آراسته شده است. کاشی‌کاری هفت‌رنگ با نقوش گل و بوته، خطوط ثلث و نستعلیق و آیات قرآنی، بخش عمده تزئینات بنا را تشکیل می‌دهد و جلوه‌ای کم‌نظیر از هنر دوره قاجار را به نمایش می‌گذارد. همچنین وجود حوض سنگی در صحن مرکزی و ترکیب آن با ایوان‌ها و حجره‌ها، فضایی متعادل و آرامش‌بخش برای عبادت و آموزش ایجاد کرده است.

مسیر دسترسی به مسجد جامع سنندج بسیار آسان است و از طریق خیابان امام خمینی و معابر اطراف بافت تاریخی شهر قابل دسترسی می‌باشد. این مسجد همچنان فعال بوده و در ساعات برگزاری نماز مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما در سایر ساعات امکان بازدید عمومی از آن وجود دارد. بهترین زمان بازدید از این بنای تاریخی فصل بهار و اوایل پاییز است که شرایط آب‌وهوایی سنندج معتدل‌تر بوده و تجربه بازدید را دلپذیرتر می‌کند. بازدیدکنندگان لازم است در هنگام حضور در این مکان مذهبی، اصول طبیعت‌گردی و گردشگری مسئولانه را رعایت کرده و به فضای عبادی و فرهنگی مسجد احترام بگذارند.