پل شیخ که با نام پل قلیچیان نیز شناخته می‌شود، یکی از پل‌های تاریخی استان کردستان است که در نزدیکی شهر سنندج و بر روی رودخانه قشلاق قرار دارد. این پل در فاصله حدود 2 کیلومتری شمال سنندج، در مسیر جاده روستاهای باباریز و قلیچیان و در محور ارتباطی سنندج به بیجار و زنجان ساخته شده است. هرچند تاریخ دقیق ساخت و نام بانی آن مشخص نیست، اما بر اساس شیوه معماری و ساختار طاق‌ها و پایه‌ها، این اثر به دوره قاجار تعلق دارد. پل شیخ در تاریخ 25 اسفند 1378 با شماره 2614 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و امروزه به‌عنوان یکی از آثار تاریخی ارزشمند منطقه شناخته می‌شود.

پل شیخ با طول و ساختاری متناسب با بستر رودخانه، نمونه‌ای از مهارت معماران دوره قاجار در ساخت پل‌های ارتباطی به شمار می‌رود. این پل دارای 6 دهانه است که چهار دهانه میانی نسبت به دو دهانه کناری بزرگ‌تر طراحی شده‌اند و قوس‌های آن ترکیبی از طاق‌های رومی و جناغی (پنج و هفت) هستند. عرض پل حدود 5٫3 متر و ارتفاع آن از کف رودخانه نزدیک به 6٫7 متر است. در دوران پهلوی اول، سه دهانه از شش دهانه پل مورد بازسازی قرار گرفت تا استحکام آن حفظ شود. نام امروزی پل نیز از حاج شیخ شکرالله شهبازی گرفته شده است؛ شخصیتی که در مرمت این اثر نقش مهمی داشت و از آن زمان این پل با نام «پل شیخ» شهرت یافت.

دسترسی به پل شیخ از شهر سنندج بسیار آسان است و گردشگران می‌توانند با طی مسافتی کوتاه در مسیر جاده باباریز و قلیچیان به این بنای تاریخی برسند. بهترین زمان بازدید از پل، فصل بهار و اوایل تابستان است که رودخانه قشلاق پرآب بوده و طبیعت اطراف پل سرسبزی و زیبایی بیشتری دارد. در هنگام بازدید، رعایت نظافت محیط، خودداری از وارد کردن آسیب به سازه تاریخی، پرهیز از نوشتن یادگاری بر روی پل و احترام به حریم این اثر ارزشمند، نقش مهمی در حفظ آن برای آیندگان خواهد داشت.