کاروانسرای جمال‌آباد یکی از ارزشمندترین بناهای تاریخی استان آذربایجان شرقی است که در روستای جمال‌آباد، بخش کاغذکنان شهرستان میانه و در حدود 35 کیلومتری جنوب شرقی شهر میانه قرار دارد. این کاروانسرا در مسیر تاریخی جاده ابریشم و جاده قدیم زنجان به تبریز ساخته شده و از مهم‌ترین توقفگاه‌های کاروانیان، بازرگانان و جهانگردان در شمال‌غرب ایران به شمار می‌رفته است. بنای اولیه آن به دوره ایلخانی نسبت داده می‌شود و در دوره صفوی، به دستور شاه عباس دوم مرمت و بازسازی شده است. این اثر در سال 1381 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و در سال 1402 نیز همراه با مجموعه «کاروانسراهای ایرانی» در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفت.

کاروانسرای جمال‌آباد از نوع کاروانسراهای چهارایوانی با حیاط مرکزی است و به‌عنوان بزرگ‌ترین کاروانسرای تاریخی باقی‌مانده در شمال‌غرب ایران شناخته می‌شود. این بنا با برج‌های مدور، سردر دوطبقه، ایوان‌های پیرامونی و فضاهای اقامتی، نمونه‌ای شاخص از معماری کاروانسراهای ایران به شمار می‌رود. موقعیت ممتاز روستای جمال‌آباد در محل تلاقی جاده ابریشم و مسیر ارتباطی زنجان و تبریز، موجب رونق فراوان این کاروانسرا در گذشته شده بود؛ به‌گونه‌ای که جهانگردان مشهوری مانند تاورنیه و شوالیه شارون نیز در سفرنامه‌های خود از آن یاد کرده‌اند. با تغییر مسیر جاده ترانزیتی در دوره پهلوی، این کاروانسرا به‌تدریج متروک شد، اما همچنان شکوه معماری و اهمیت تاریخی خود را حفظ کرده است.

برای بازدید از کاروانسرای جمال‌آباد باید از شهر میانه وارد جاده کاغذکنان و آق‌کند شده و پس از طی حدود 35 کیلومتر به روستای جمال‌آباد برسید. مسیر دسترسی کاملاً جاده‌ای و مناسب تردد خودرو است. بهترین زمان بازدید از این اثر تاریخی، فصل‌های بهار و پاییز است که آب‌وهوای منطقه معتدل‌تر بوده و امکان بازدید از بنا با آسودگی بیشتری فراهم می‌شود. هنگام بازدید نیز رعایت اصول گردشگری مسئولانه، از جمله خودداری از آسیب رساندن به بخش‌های تاریخی، نوشتن یادگاری روی دیوارها و حفظ پاکیزگی محوطه، نقش مهمی در حفاظت از این میراث جهانی ارزشمند دارد.