روستای لیقوان از روستاهای تاریخی و گردشگری استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میدان‌چای، بخش مرکزی شهرستان تبریز و در دامنه‌های شمالی رشته‌کوه سهند قرار گرفته است. این روستا در حدود 36 کیلومتری شرق تبریز و 24 کیلومتری جنوب باسمنج واقع شده و به دلیل قرارگیری در یک دره کوهستانی، از اقلیمی سرد و ییلاقی برخوردار است. خانه‌های روستا بر روی شیب دامنه ساخته شده‌اند و بافت پلکانی آن، در کنار چشم‌انداز کوهستانی و دره‌های سرسبز، جلوه‌ای شاخص به لیقوان بخشیده است. رودخانه‌ها و چشمه‌های متعدد، مراتع گسترده و طبیعت کوهستانی اطراف، این روستا را به یکی از مقاصد مناسب طبیعت‌گردی در نزدیکی تبریز تبدیل کرده‌اند. لیقوان همچنین به دلیل تولید پنیر معروف خود شهرت فراوانی دارد و دامداری و کشاورزی از فعالیت‌های اصلی ساکنان آن به شمار می‌رود.

لیقوان علاوه بر طبیعت چشمگیر، مجموعه‌ای از جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی را نیز در خود جای داده است. عمارت سنگی لیقوان یا داش عمارت از بناهای تاریخی روستا با پیشینه قاجاری و پهلوی است که به ارباب پیشین منطقه، احتشام لیقوانی، تعلق داشته و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل حاج سالار لیقوان یا حاج سالار کورپوسی، پلی سنگی مربوط به دوره قاجار است که بر روی رودخانه لیقوان ساخته شده و از آثار تاریخی شاخص منطقه محسوب می‌شود. قبرستان تاریخی لیقوان با سنگ‌قبرهای حکاکی‌شده، زاغه‌ها و تونل‌های دست‌کند سنگی، حمام تاریخی، خانه‌های کله‌قندی و کیرانی‌نغیم‌لر و برخی بناها و عناصر فرهنگی روستا نیز از دیگر دیدنی‌های آن هستند. در بخش طبیعی، دره لیقوان یا دره‌سی با رودخانه، چشمه‌ها و مراتع سرسبز، از مهم‌ترین تفرجگاه‌های منطقه است و آبگرم ایستی‌سو نیز در جنوب روستا قرار دارد. شهرت لیقوان تنها به جاذبه‌های طبیعی و تاریخی محدود نمی‌شود؛ پنیر لیقوان، محصولات لبنی، محصولات کشاورزی و صنایع‌دستی مانند ظروف سفالی، گلیم، قالیچه، جوراب‌های پشمی و چاروق نیز بخشی از هویت فرهنگی و اقتصادی این روستا را شکل داده‌اند.

برای دسترسی به روستای لیقوان، باید از جاده تبریز ـ لیقوان حرکت کرد و پس از عبور از شهر باسمنج و روستاهای هروی و بیرق، به لیقوان رسید؛ مسیر اصلی تا روستا آسفالته است. بهترین زمان بازدید از لیقوان، اواخر بهار و تابستان است؛ زیرا در این دوره هوای منطقه معتدل‌تر، مراتع سرسبز و شرایط برای پیاده‌روی و طبیعت‌گردی مناسب‌تر است، در حالی که زمستان‌های روستا سرد و برفی است. در زمان بازدید بهتر است گردشگران از ورود به حریم خصوصی خانه‌های روستایی، تخریب پوشش گیاهی و آلودگی رودخانه‌ها و چشمه‌ها خودداری کنند، زباله‌های خود را از طبیعت خارج کنند و هنگام بازدید از زاغه‌ها، بناهای تاریخی و محوطه‌های فرهنگی به ساختار آنها آسیبی وارد نکنند. همچنین رعایت آرامش روستا، احترام به دامداران و کشاورزان و خرید محصولات محلی از تولیدکنندگان بومی، به گردشگری مسئولانه و حمایت از اقتصاد محلی کمک می‌کند.