کاروانسرای فرسفج که با نام کاروانسرای شاه‌عباسی نیز شناخته می‌شود، در شهر فرسفج از توابع بخش قلقل‌رود شهرستان تویسرکان در استان همدان قرار دارد. این بنای تاریخی در مسیر ارتباطی تویسرکان به کنگاور و غرب کشور واقع شده و در گذشته یکی از توقفگاه‌های مهم کاروان‌ها، بازرگانان و زائرانی بوده است که در مسیرهای تجاری و زیارتی به سوی غرب ایران و عراق رفت‌وآمد می‌کردند. کاروانسرا در فاصله سال‌های 1006 تا 1038 هجری قمری، در دوره صفوی ساخته شده و با مساحتی حدود 3640 مترمربع، از بناهای شاخص تاریخی منطقه به شمار می‌رود. این اثر در سال 1376 با شماره 1970 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و در سال 2023 نیز به همراه 53 کاروانسرای تاریخی دیگر کشور، در پرونده «کاروانسراهای ایرانی» در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.

ساختمان کاروانسرای فرسفج دارای طرح مستطیل‌شکل و الگوی چهارایوانی است و حیاط مرکزی بزرگی دارد که حجره‌ها، ایوان‌ها و فضاهای مربوط به اقامت مسافران در پیرامون آن قرار گرفته‌اند. یکی از ویژگی‌های برجسته بنا، وجود چهار برج دایره‌ای در چهار گوشه و سه برج نیم‌دایره در میانه برخی اضلاع آن است که علاوه بر جنبه معماری و تزئینی، برای تأمین امنیت و دیده‌بانی نیز کاربرد داشته‌اند. دیوارهای ضخیم، سقف‌های طاق‌ضربی آجری، سردر ورودی با طاق‌های جناغی و تزئینات آجری از دیگر عناصر قابل توجه این مجموعه هستند. کاروانسرا دارای حجره‌های متعدد، اصطبل و فضاهایی برای نگهداری علوفه بوده و ساختار آن به گونه‌ای طراحی شده بود که هم محل استراحت مسافران و هم محل نگهداری چهارپایان و بار کاروان‌ها باشد. وجود بهارخواب‌ها و ایوان‌های جلوی حجره‌ها نیز امکان استراحت در فضای باز را در فصل‌های گرم فراهم می‌کرد. همچنین فرسفج در گذشته از مراکز مهم سفالگری منطقه بوده و آثار برخی کارگاه‌ها و کوره‌های سفالگری در اطراف کاروانسرا باقی مانده است.

برای دسترسی به کاروانسرای فرسفج باید به شهرستان تویسرکان و سپس شهر فرسفج در بخش قلقل‌رود سفر کرد؛ بنا در مجاورت شهر و در حاشیه مسیر تویسرکان به کنگاور قرار دارد و دسترسی زمینی به آن امکان‌پذیر است. قرار گرفتن کاروانسرا در میان چشم‌اندازهای طبیعی دشت قلقل‌رود، باعث شده بازدید از آن با گشت‌وگذار در طبیعت اطراف و آشنایی با بافت تاریخی فرسفج همراه شود. فصل‌های بهار و پاییز، به‌ویژه برای پیاده‌روی و بازدید از فضای پیرامونی، شرایط مطلوب‌تری دارند؛ در بهار طبیعت منطقه سرسبزتر است و در پاییز نیز هوای خنک‌تر، شرایط مناسبی برای گردش فراهم می‌کند. در بازدید از این بنای تاریخی باید از آسیب‌زدن به آجرها، دیوارها و تزئینات، نوشتن یادگاری، جابه‌جایی اشیای تاریخی و ورود بدون اجازه به بخش‌های حفاظت‌شده خودداری کرد. همچنین حفظ پاکیزگی محیط، احترام به سکونتگاه‌ها و فعالیت‌های محلی و خودداری از ایجاد آلودگی در طبیعت اطراف، از مهم‌ترین اصول گردشگری مسئولانه در این منطقه است.