روستای شیمن از روستاهای بختیاری‌نشین بخش مرکزی شهرستان ایذه در استان خوزستان است که در دهستان سوسن غربی و در فاصله 65 کیلومتری شهرستان ایذه قرار دارد. این روستا از دو بخش شیمن سفلی و شیمن علیا تشکیل شده و بر اساس سرشماری سال 1392 حدود 500 نفر جمعیت داشته است. شیمن در مرز میان استان‌های خوزستان و چهارمحال و بختیاری قرار گرفته و به همین دلیل از آب‌وهوایی مناسب و دلپذیر برخوردار است و در تابستان نیز از مناطق خنک‌تر خوزستان به شمار می‌رود. مردم روستا از طایفه بزرگ گورویی هستند و مهمان‌نوازی و صفای مردم بختیاری آن از ویژگی‌های شاخص این روستا به شمار می‌رود.

طبیعت و چشم‌اندازهای روستای شیمن، در کنار ویژگی‌های فرهنگی و تاریخی، آن را به مقصدی جذاب برای علاقه‌مندان به طبیعت‌گردی و روستاگردی تبدیل کرده است. آبشار زیبای شیمن از جاذبه‌های طبیعی این منطقه است که در دشت سوسن قرار دارد و چشم‌اندازهای طبیعی اطراف آن، فضای مناسبی برای گشت‌وگذار ایجاد می‌کند. زمین‌های زراعی و شالیزارهای برنج، از دیگر جلوه‌های زندگی و طبیعت روستا هستند و پرورش ماهی قزل‌آلا نیز در قالب یک طرح 100 تنی در شیمن انجام می‌شود. از محصولات و پوشش گیاهی منطقه می‌توان به انگور کوهی، انجیر کوهی، مورد، بلوط و انار اشاره کرد. کوه‌های تاریخی و مرتفع اطراف روستا که در گذشته زیستگاه حیوانات وحشی مانند خرس و پلنگ ایرانی بوده‌اند، در کنار کتیبه‌های سنگی قدیمی، بر ارزش طبیعی و تاریخی شیمن افزوده‌اند. بقعه امامزاده عبدالله نیز از اماکن زیارتی روستاست که از گذشته در این منطقه بر جای مانده است.

برای دسترسی به روستای شیمن باید به سمت دشت سوسن در شهرستان ایذه حرکت کرد و از طریق جاده کوهستانی و پرپیچ‌وخم منطقه به روستا رسید؛ مسیر دسترسی خود نیز با برخورداری از چشم‌اندازهای دشت سوسن و مناظر طبیعی اطراف، بخشی از جذابیت سفر به شیمن محسوب می‌شود. فصل بهار و تابستان برای بازدید از روستا و طبیعت اطراف آن مناسب است؛ به‌ویژه تابستان که شیمن در مقایسه با بسیاری از مناطق خوزستان آب‌وهوای خنک‌تری دارد. هنگام طبیعت‌گردی در شیمن بهتر است از آسیب‌زدن به پوشش گیاهی، ورود بدون اجازه به زمین‌های کشاورزی و شالیزارها، تخریب کتیبه‌ها و آثار تاریخی و رها کردن زباله در طبیعت خودداری شود و آرامش و حریم زندگی مردم محلی نیز مورد احترام قرار گیرد.