Şimen Köyü

Şimen Köyü, Huzistan Eyaleti'ne bağlı İzeh ilçesinin merkez bucağında yer alan Bahtiyari köylerinden biridir. Köy, Batı Susen Kırsal Bölgesi sınırları içinde, İzeh ilçe merkezine 65 kilometre uzaklıktadır. Alt Şimen ve Üst Şimen olmak üzere iki bölümden oluşan köyün nüfusu, 1392 (Hicri Şemsi) yılı nüfus sayımına göre yaklaşık 500 kişidir. Şimen, Huzistan ile Çaharmahal ve Bahtiyari eyaletlerinin sınırında yer aldığı için ılıman ve hoş bir iklime sahiptir; yazın da Huzistan'ın daha serin bölgelerinden sayılır. Köy halkı büyük Guruyi aşiretindendir; buradaki Bahtiyari halkının misafirperverliği ve içtenliği köyün en belirgin özelliklerindendir.

Şimen Köyü'nün doğası ve manzaraları, kültürel ve tarihî özellikleriyle birlikte burayı doğa turizmi ve köy turizmi meraklıları için çekici bir rota haline getirmiştir. Susen Ovası'nda bulunan güzel Şimen Şelalesi bölgenin doğal cazibe noktalarından biridir; çevresindeki doğal manzaralar gezinti için uygun bir ortam sunar. Tarım arazileri ve çeltik tarlaları köyün yaşamını ve doğasını yansıtan diğer görüntülerdir; ayrıca Şimen'de 100 tonluk bir proje kapsamında alabalık yetiştiriciliği yapılmaktadır. Bölgenin ürünleri ve bitki örtüsü arasında yabani üzüm, yabani incir, mersin, meşe ve nar sayılabilir. Köyün çevresindeki tarihî ve yüksek dağlar geçmişte ayı ve İran leoparı gibi yabani hayvanlara yaşam alanı olmuştur; bu dağlar, eski kaya yazıtlarıyla birlikte Şimen'in doğal ve tarihî değerini artırır. İmamzade Abdullah Türbesi de geçmişten bu bölgede kalmış, köyün ziyaret yerlerinden biridir.

Şimen Köyü'ne ulaşmak için İzeh ilçesindeki Susen Ovası yönüne gidilmeli, ardından bölgenin dağlık ve virajlı yolu üzerinden köye varılmalıdır; Susen Ovası manzaraları ve çevredeki doğal güzellikler sunan bu yol da Şimen gezisinin çekiciliğinin bir parçasıdır. İlkbahar ve yaz, köyü ve çevresindeki doğayı görmek için uygun mevsimlerdir; özellikle yazın Şimen, Huzistan'ın birçok bölgesine kıyasla daha serin bir iklime sahiptir. Şimen'de doğa gezisi yaparken bitki örtüsüne zarar vermekten, izinsiz olarak tarım arazilerine ve çeltik tarlalarına girmekten, yazıtları ve tarihî eserleri tahrip etmekten ve doğaya çöp bırakmaktan kaçınılmalı; yerel halkın huzuruna ve özel alanına da saygı gösterilmelidir.