کلوت بنزیرو که در میان بومیان با نام «آموت» نیز شناخته می‌شود، یک پدیده‌ی زمین‌شناسی طبیعی و دیدنی در جنوب استان سیستان و بلوچستان است و در محدوده شهرستان چابهار، بین گواتر و پسابندر و ناحیه دشتیاری واقع شده است. این منطقه از جمله جلوه‌های منحصربه‌فرد جاذبه‌های گردشگری کویری ایران به شمار می‌رود، جایی که باد، خاک و رطوبت فصلی در طول هزاران سال با هم تعامل داشته و فرم‌های برجسته و بلند خاکی را ایجاد کرده‌اند که به آن‌ها کلوت می‌گویند؛ واژه‌ای که در زمین‌شناسی معادل شکل‌های فرسایشی «یارداگ» در دیگر مناطق کویری نیز است. موقعیت ساحلی–کویری منطقه، جلوه‌ای متفاوت به این عارضه طبیعی بخشیده و آن را در کنار کلوت‌های لوت، از خاص‌ترین نمونه‌های کلوتی ایران می‌سازد.

این کلوت‌ها نمونه‌ای از فرسایش آبی–بادی خاک‌های نرم هستند که با تماس مداوم بادهای قوی و بارش‌های گاه‌به‌گاه شکل گرفته‌اند و به تدریج توده‌هایی ستون‌مانند و سر به فلک کشیده‌ی خاکی ایجاد کرده‌اند که چشم‌اندازی شبیه به شهرهای سنگی کویری پدید آورده است. ساختارهای برج‌مانند، شیارهای عمیق و رنگ‌های خاکستری تا کرمی، به همراه پوشش گیاهی بسیار محدود و جانوران کوچک بیابانی، تجربه‌ای متفاوت از محیط کویری فراهم می‌آورد. این جلوه‌ها در فصول خشک، پس از بارش‌های فصلی، واضح‌تر دیده می‌شوند و مناظری چشمگیر و کم‌نظیر، به‌ویژه هنگام طلوع و غروب خورشید، ایجاد می‌کنند.

برای دسترسی به کلوت بنزیرو (آموت)، مسیر معمول از چابهار یا روستاهای پیرامونی گواتر و پسابندر است که بخش‌هایی خاکی و کویری دارد؛ استفاده از خودرو مناسب و همراهی راهنمای محلی اهمیت زیادی دارد. بهترین زمان بازدید پاییز و زمستان است که دما معتدل‌تر بوده و شرایط محیطی ایمن‌تر است، در حالی که تابستان‌ها به دلیل گرمای شدید، بازدید می‌تواند خطرناک باشد. بازدیدکنندگان می‌توانند در مسیر کلوت‌ها پیاده‌روی کویری، کویرنوردی و غارنوردی سبک انجام دهند و از چشم‌اندازهای منحصر‌به‌فرد کویر لذت ببرند.