دیوار باروی دامغان در استان سمنان و در محدوده شهر تاریخی دامغان قرار دارد و یکی از مهم‌ترین یادگارهای معماری دفاعی ایران به شمار می‌رود. این سازه عظیم خشتی که قدمت آن به اوایل دوران اسلامی یا حتی پیش از آن نسبت داده می‌شود، برای حفاظت از شهر در برابر حملات و تهاجم دشمنان ساخته شده بود. دامغان به‌دلیل قرارگیری در مسیر جاده ابریشم و اهمیت سوق‌الجیشی بالا، همواره یکی از شهرهای مهم و مورد توجه در تاریخ ایران بوده و وجود این بارو نشان‌دهنده جایگاه استراتژیک آن در گذشته است. این اثر در تاریخ 19 آذر 1375 با شماره 1799 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

از نظر ویژگی‌های معماری و تاریخی، دیوار باروی دامغان یکی از بزرگ‌ترین سازه‌های خشتی ایران محسوب می‌شود که در گذشته حدود 16 هزار متر طول، 106 برج و چندین دروازه ورودی داشته است. امروزه بخش‌هایی از آن در اطراف شهر همچنان قابل مشاهده است و در برخی نقاط مانند جنوب، شرق و شمال شهر، بخش‌هایی از دیوار با طول‌های مختلف باقی مانده‌اند. این ساختار عظیم نه‌تنها نقش دفاعی داشته، بلکه به‌عنوان نمادی از رونق، اهمیت و وسعت شهر دامغان در دوره‌های تاریخی نیز شناخته می‌شود. بازدید از این اثر تاریخی برای علاقه‌مندان به تاریخ، معماری خشتی و تمدن‌های کهن تجربه‌ای قابل توجه محسوب می‌شود.

دسترسی به دیوار باروی دامغان از داخل شهر دامغان امکان‌پذیر است و بخش‌های باقی‌مانده آن در نقاط مختلف شهری پراکنده هستند. بهترین زمان بازدید از این اثر تاریخی فصل‌های بهار و پاییز است که شرایط آب‌وهوایی منطقه معتدل‌تر و مناسب‌تر برای گردشگری است. بازدید از این دیوار در طول روز و پیش از تاریکی هوا توصیه می‌شود، زیرا بخش‌هایی از آن در فضای باز و بدون امکانات نورپردازی قرار دارد. در بازدید از این اثر تاریخی رعایت اصول طبیعت‌گردی مسئولانه از جمله عدم آسیب به بقایای خشتی، حفظ پاکیزگی محیط و احترام به بافت تاریخی شهر ضروری است.