تپه باستانی قلایچی یکی از مهم‌ترین محوطه‌های باستانی استان آذربایجان غربی است که در حدود 10 تا 15 کیلومتری شمال‌شرقی شهر بوکان و در محدوده روستایی به همین نام قرار دارد. این محوطه تاریخی که به هزاره اول پیش از میلاد تعلق دارد، از جمله آثار ثبت‌شده در فهرست آثار ملی ایران محسوب می‌شود و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شواهد تمدن‌های کهن غرب ایران شناخته می‌شود. کاوش‌های باستان‌شناسی در این منطقه نشان داده‌اند که این تپه احتمالاً بخشی از شهر باستانی ایزیرتو، پایتخت حکومت مانایی‌ها بوده است.

از نظر باستان‌شناسی، تپه قلایچی مجموعه‌ای غنی از یافته‌های معماری و فرهنگی را در خود جای داده است که شامل معبد مرکزی، دیوارهای سنگی و آجری، حیاط‌های سنگ‌فرش، اتاق‌های متعدد و فضاهای آیینی می‌شود. آجرهای منقوش با نقوش انسانی، هندسی و گیاهی، نقاشی‌های رنگی، و ساختارهای معماری چندلایه از مهم‌ترین یافته‌های این محوطه هستند. وجود ساختارهایی مانند تالار ستون‌دار، فضاهای آیینی و اشیای سفالی متعدد نشان می‌دهد که این مکان نه‌تنها یک سکونتگاه، بلکه یک مرکز مهم مذهبی و اداری در دوران خود بوده است. ارزش تاریخی و علمی این محوطه باعث شده که قلایچی به یکی از مهم‌ترین سایت‌های پژوهشی در حوزه باستان‌شناسی شمال‌غرب ایران تبدیل شود.

دسترسی به تپه باستانی قلایچی از طریق روستای قلایچی امکان‌پذیر است و بازدید از آن معمولاً نیازمند سفر خارج از محدوده شهری بوکان است. بهترین زمان بازدید از این محوطه تاریخی فصل‌های بهار و اوایل پاییز است که شرایط آب‌وهوایی معتدل‌تری در منطقه حاکم است. در بازدید از این اثر باستانی رعایت اصول طبیعت‌گردی مسئولانه از جمله عدم جابه‌جایی آثار، حفاظت از بقایای تاریخی و پرهیز از آسیب به محوطه بسیار ضروری است، زیرا این منطقه یکی از حساس‌ترین سایت‌های باستانی کشور به شمار می‌رود.