درخت مکرزن که با نام‌های انجیر معابد، انجیر هندی و لور نیز شناخته می‌شود، یکی از جاذبه‌های طبیعی شاخص استان سیستان و بلوچستان و شهر چابهار است. این درخت کهن‌سال در مناطق روستایی اطراف چابهار، به‌ویژه روستای رمین و نواحی نزدیک به نیک‌شهر، دیده می‌شود و به‌عنوان یکی از نمادهای طبیعی جنوب شرق ایران شناخته می‌گردد. مکرزن از گونه‌های انجیرهای گرمسیری است که منشأ آن به هند شرقی نسبت داده می‌شود و به‌دلیل ظاهر متفاوت، ریشه‌های گسترده و ساختار خاص رشد، در دسته درختان شگفت‌انگیز جهان قرار می‌گیرد. گستردگی ریشه‌ها و شاخه‌های آویزان آن که به زمین رسیده و دوباره در خاک ریشه می‌دوانند، جلوه‌ای منحصر‌به‌فرد از سازگاری با اقلیم گرم و خشک منطقه ایجاد کرده است.

از نظر ویژگی‌های طبیعی و گردشگری، درخت مکرزن ساختاری پیچیده و بسیار خاص دارد؛ شاخه‌هایی که به سمت زمین خم می‌شوند و دوباره تبدیل به تنه‌های جدید می‌گردند، باعث شکل‌گیری شبکه‌ای از تنه‌های درهم‌تنیده شده است. برگ‌های پهن و سایه گسترده این درخت، آن را به مکانی طبیعی برای استراحت گردشگران و بومیان تبدیل کرده است. این درخت علاوه بر ارزش زیباشناختی، نقش مهمی در تثبیت خاک و جلوگیری از فرسایش بادی در مناطق ساحلی و خشک اطراف چابهار دارد. همچنین به‌دلیل مقاومت بالا در برابر شرایط سخت اقلیمی، از نظر اکولوژیکی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد و در فرهنگ محلی به‌عنوان نماد پایداری و زندگی در شرایط دشوار شناخته می‌شود.

بازدید از درخت مکرزن معمولاً در تمامی فصول امکان‌پذیر است، اما بهترین زمان بازدید پاییز و زمستان است که آب‌وهوای چابهار معتدل‌تر و مطلوب‌تر می‌شود. مسیر دسترسی به این جاذبه از شهر چابهار به سمت روستای رمین و سپس نواحی اطراف آن به‌راحتی قابل طی کردن است و گردشگران می‌توانند با خودرو شخصی یا تورهای محلی به محل برسند. بازدید از این درخت نیاز به زمان طولانی ندارد و معمولاً یک تا دو ساعت برای مشاهده کامل آن کافی است. رعایت اصول طبیعت‌گردی مسئولانه مانند عدم آسیب به ریشه‌ها، عدم نوشتن یادگاری روی تنه‌ها و حفظ پاکیزگی محیط، برای حفظ این میراث طبیعی ارزشمند ضروری است.