باشتین روستایی تاریخی در بخش باشتین شهرستان داورزن، در استان خراسان رضوی است که در جنوب‌غربی شهرستان سبزوار قرار دارد. این روستا که در دشتی گرم، خشک و کم‌آب قرار دارد، در دهستان باشتین واقع شده و در گذشته از توابع سبزوار به شمار می‌رفته است. این روستا به دلیل جایگاه ویژه خود در تاریخ ایران، به‌ویژه ارتباط مستقیم با قیام سربداران در سده هشتم هجری، اهمیت تاریخی قابل‌توجهی دارد و نام آن با عبدالرزاق باشتینی، نخستین حاکم سلسله سربداران، گره خورده است. کشاورزی مهم‌ترین فعالیت اقتصادی مردم منطقه بوده و فرشبافی نیز از صنایع دستی شناخته‌شده باشتین به شمار می‌رود.

مهم‌ترین ویژگی باشتین، پیشینه تاریخی آن و نقشی است که در شکل‌گیری جنبش سربداران داشته است؛ قیامی که در واکنش به ستم و تعدی فرمانروایان مغول و عوامل آنان شکل گرفت و در نهایت به تشکیل حکومت سربداران انجامید. نام باشتین در منابع تاریخی قدیمی نیز دیده می‌شود و علی بن زید بیهقی در کتاب خود آن را یکی از دوازده ربع بیهق معرفی کرده است. از مهم‌ترین آثار تاریخی روستا می‌توان به قلعه آقا باشتین اشاره کرد که با نام قلعه سربداران نیز شناخته می‌شود و بنای آن به دوره ایلخانی بازمی‌گردد؛ این قلعه در دوره‌های صفوی و قاجار نیز مورد استفاده قرار داشته و در سال 1387 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بقعه بی‌بی علیه خاتون نیز از دیگر بناهای مذهبی روستا محسوب می‌شود. در نزدیکی باشتین همچنین تپه داشخانه قرار دارد که مربوط به هزاره اول پیش از میلاد است و در فاصله حدود 300 متری شمال روستا واقع شده و در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مجموعه این آثار در کنار پیشینه سربداران، باشتین را به مقصدی مهم برای علاقه‌مندان به تاریخ، فرهنگ و گردشگری میراثی تبدیل کرده است.

برای دسترسی به باشتین می‌توان از مسیر سبزوار حرکت کرد؛ روستا حدود 35 کیلومتری جنوب‌غربی سبزوار قرار دارد و جاده سبزوار ـ شاهرود نیز در فاصله حدود 9 کیلومتری شمال آن عبور می‌کند. با توجه به قرارگیری روستا در دشتی گرم و خشک و کم‌آب، فصل‌های بهار و پاییز برای بازدید و گشت‌وگذار در باشتین شرایط مناسب‌تری دارند و بازدیدکنندگان می‌توانند در کنار آشنایی با آثار تاریخی، از چشم‌اندازهای پیرامون روستا نیز دیدن کنند. در زمان بازدید از قلعه، تپه تاریخی و دیگر آثار فرهنگی باید از دست‌زدن یا آسیب‌رساندن به بناها، جابه‌جایی سنگ‌ها و خاک و هرگونه کاوش در محوطه‌های تاریخی خودداری شود. همچنین در طبیعت اطراف روستا رعایت پاکیزگی، همراه‌بردن زباله‌ها و احترام به محیط طبیعی و زندگی جوامع محلی، از اصول مهم طبیعت‌گردی مسئولانه است.