روستای ماه‌فرخان (ماهفرخان) از توابع بخش رونیز شهرستان استهبان در استان فارس و در دهستان خیر قرار دارد. این روستا در فاصله حدود 25 کیلومتری شهر استهبان و 164 کیلومتری شیراز واقع شده و با پیشینه تاریخی و قرارگیری در میان باغ‌های میوه، یکی از روستاهای دیدنی منطقه به شمار می‌رود. ماه‌فرخان با جمعیتی حدود 1880 نفر بر اساس سرشماری سال 1395، محیطی روستایی دارد و باغداری، دامداری و زراعت از مشاغل اصلی ساکنان آن است. گندم، انجیر، زعفران، پنبه، زیتون، حبوبات، انار، انگور، بادام و گردو از محصولات کشاورزی منطقه هستند و قرارگیری روستا در میان باغ‌های انار، سیب و زردآلو جلوه‌ای ویژه به چشم‌انداز آن بخشیده است.

مهم‌ترین جاذبه تاریخی ماه‌فرخان، چهارطاقی ماه‌فرخان یا آتشکده بهرام است که قدمت آن به دوره ساسانیان می‌رسد و در حدود 300 متری روستا، در میان باغ‌های سیب و زردآلو و در مسیر جاده ماه‌فرخان به سمت نی‌ریز قرار گرفته است. این بنا از سنگ و ساروج ساخته شده و به دلیل ویژگی‌های معماری، از آثار برجای‌مانده از دوران ساسانی به شمار می‌رود و در تاریخ 18 شهریور 1387 با شماره 23413 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. چهارطاقی دارای ورودی، ایوانک، سکوهای دو طرف ورودی و گنبدی با ساختار قوسی است و سقف داخلی آن با نیم‌دایره‌ای کم‌عمق و عناصر معماری ویژه تزیین شده است. در باور عامه، این بنا در گذشته با عنوان «قبر مادر اردشیر» شناخته می‌شده و مورد احترام اهالی بوده است. از دیگر آثار تاریخی ماه‌فرخان می‌توان به قبور توده‌سنگی کوهنارو مربوط به دوره‌های اشکانی و ساسانی اشاره کرد که در سال 1387 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. در اطراف روستا نیز جاذبه‌هایی مانند دریاچه بختگان، آبشار تارم، دریاچه طشک، پارک بختگان، منطقه بهرام گور، آبشار سرآسیاب، غار زکریا، قلعه دختر، آتشکده بهرام، چشمه بدره، ایوان سنگی، تفرجگاه استهبان و تنگه استهبان قرار دارند. دریاچه بختگان نیز در فاصله حدود 8 کیلومتری ماه‌فرخان واقع شده و از رودخانه‌های سیوند و کُر تغذیه می‌شود و زیستگاه و مقصد مهاجرت پرندگان مختلف از جمله فلامینگوها است.

برای دسترسی به ماه‌فرخان می‌توان از مسیرهای منتهی به شهرستان استهبان و سپس بخش رونیز و دهستان خیر استفاده کرد؛ چهارطاقی ماه‌فرخان نیز در حدود 300 متری روستا و در مسیر جاده به سمت نی‌ریز قرار دارد. با توجه به اینکه تابستان‌های منطقه گرم و خشک و زمستان‌های آن سرد و پربارش است، بهار و پاییز زمان مناسب‌تری برای سفر و گشت‌وگذار در روستا و اطراف آن محسوب می‌شوند. در زمان بازدید از چهارطاقی و سایر آثار تاریخی، باید از لمس، جابه‌جایی یا آسیب‌رساندن به بخش‌های بنا خودداری کرد و به دلیل قرارگیری چهارطاقی در میان باغ‌های کشاورزی، از ورود بدون اجازه به باغ‌ها و آسیب‌زدن به محصولات پرهیز شود. همچنین در بازدید از طبیعت اطراف، به‌ویژه محدوده دریاچه‌ها و زیستگاه‌های طبیعی، بهتر است زباله‌ای در محیط رها نشود و آرامش حیات‌وحش و پوشش گیاهی منطقه حفظ شود.