دریاچه فصلی خنج

دریاچه‌ فصلی خنج که به آن دریاچه کفه خنج هم می‌گویند، در میان دشتی وسیع، در نزدیکی شهرستان خنج در استان فارس جای گرفته است. واژه «کَفه» در زبان محلی به معنای منطقه‌ای دشتی و فاقد شیب است و به همین دلیل به منطقه‌ای که در آن آب فراوان جمع می‌شود، کفه گفته می‌شود. «کَفه خُنج» مکانی آبگیر است که در زمان بارش‌های موسمی، آب زیادی در آن جمع می‌شود و شکلی شبیه به دریاچه یا باتلاق پیدا می‌کند.

بر اساس اسناد تاریخی، این دشت به «کفه حاج ایاز خان» معروف بوده است. علت این نامگذاری به‌گِل نشستن یک گله گوسفند سفید (گوسفندانی که به‌طور خاص اصلاح شده و تماماً سفید رنگ بودند) متعلق به حاج ایازخان قشقایی به هنگام یک رگبار بهاره ذکر شده است. این حادثه تاریخی سبب شد که این منطقه به این نام شناخته شود و در تاریخ محلی ثبت گردد. شهر خنج در 101 کیلومتری غرب لار و 265 کیلومتری جنوب شیراز در دشتی وسیع واقع شده است. کوه‌های کولیته در شمال و کوه مهنه (میانه) در جنوب آن قرار دارند و به‌عنوان سدی طبیعی به موازات هم قرار گرفته‌اند. دریاچه فصلی کفه خنج در این منطقه، گستره‌ای شرقی-غربی دارد و طول آن حدود 18 کیلومتر و عرض آن 8 کیلومتر است. 

وجود درختان نخل که نمادی از شهرهای گرم می‌باشد، چهره تماشایی و متفاوتی را به دریاچه بخشیده است. در فصل بهار با بارش باران‌های شدید بهاری در طول زمان کمی، دریاچه مملو از آب شده و امواج آب را می‌توان در این دریاچه نظاره کرد. وجود چنین دریاچه ای آن هم میان بیابان های بسیار گرم نعمتی بزرگ و البته پراز شگفتی است که خنج را مملو از گردشگر کرده‌است. تقابل رنگ آبی با سبزی نخل‌های سربه فلک کشیده، نقاشی بسیار هنرمندانه‌ای را به وجود آورده‌است.