مسجد سرخی

مسجد سرخی یا مسجد سفره‌چی در شهر اصفهان، در محدوده چهارباغ پایین و کوچه مسجد سرخی قرار دارد و از بناهای تاریخی دوره شاه عباس اول صفوی به شمار می‌رود. این مسجد در سال ۱۰۱۴ هجری قمری ساخته شده و ساخت آن به شخصی به نام «خلف» نسبت داده می‌شود که سفره‌چی شاه عباس بوده است. مسجد در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۱۵ با شماره ۲۷۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و با بیش از چهارصد سال قدمت، یکی از بناهای تاریخی ارزشمند در بافت مرکزی شهر اصفهان محسوب می‌شود. این بنای کوچک و تاریخی در میان بافت شهری اصفهان قرار گرفته و نمونه‌ای از معماری مذهبی دوره صفوی در این شهر است.

مهم‌ترین ویژگی معماری مسجد سرخی، سردر کاشی‌کاری‌شده و کتیبه تاریخی آن است که با خط ثلث و کاشی سفید معرق بر زمینه لاجوردی اجرا شده و تاریخ ۱۰۱۴ هجری قمری را نشان می‌دهد. در ضلع غربی جلوخان مسجد نیز سنگابی با تاریخ ۱۱۱۷ هجری قمری قرار دارد که از دیگر عناصر تاریخی بنا به شمار می‌رود. نام مسجد نیز به مرور زمان و به دلیل وجود آجرهای قرمزرنگ در گنبد بنا از «مسجد سفره‌چی» به «مسجد سرخی» تغییر کرده است. از دیگر ویژگی‌های مهم این بنا، کشف محراب اصلی صفوی در جریان مرمت شبستان غربی مسجد است؛ این محراب در دوره قاجار پوشانده شده و محراب کوچک‌تری جایگزین آن شده بود. مجموعه این عناصر، در کنار قدمت بنا و قرارگیری آن در بافت تاریخی اصفهان، مسجد سرخی را به جاذبه‌ای مناسب برای علاقه‌مندان به معماری و آثار تاریخی دوره صفوی تبدیل کرده است.

برای بازدید از مسجد سرخی می‌توان از محدوده چهارباغ پایین و خیابان بازارچه نو به کوچه مسجد سرخی دسترسی پیدا کرد و بازدید از آن را با گشت‌وگذار در بافت تاریخی و مرکزی اصفهان همراه کرد. فصل‌های بهار و پاییز، به دلیل شرایط آب‌وهوایی مناسب‌تر اصفهان، زمان مطلوب‌تری برای پیاده‌گردی و بازدید از بناهای تاریخی این محدوده هستند؛ در ساعات خنک‌تر روز نیز می‌توان با آرامش بیشتری از مسجد و بافت پیرامون آن دیدن کرد. هنگام بازدید از این بنای تاریخی باید از لمس یا آسیب‌رساندن به کاشی‌کاری‌ها، کتیبه، محراب و دیگر عناصر معماری خودداری کرد و با رعایت سکوت و احترام به کاربری مذهبی مسجد، شرایط مناسبی برای استفاده سایر بازدیدکنندگان و اهالی فراهم آورد.