Deşt-e Naz

Deşt-e Naz, Mazenderan eyaletinin korunan ve değerli bölgelerinden biridir; Sari şehrinin 29 kilometre kuzeyinde, Miyandrud ilçesinde yer alır. Yaklaşık 56 hektarlık bir alana sahip olan bu bölge, kadim Hirkani ormanlarının bir bölümünü barındırır ve Deşt-e Naz Yaban Hayatı Sığınağı olarak bilinir. Bu ormanlar, İran'ın ikinci büyük doğal varlığı olarak UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne kaydedilmiştir. Deşt-e Naz, 1346 (Hicri Şemsi) yılından itibaren, nesli tehlike altındaki türlerden biri olan İran sarı geyiğinin korunma ve üretim merkezi olarak faaliyet göstermektedir. Bu merkezde geyikler, nüfuslarının artması ve bu değerli türün neslinin devamının güvence altına alınması için güvenli ve kontrollü bir ortamda bakılmaktadır.

Deşt-e Naz'ın bitki örtüsü, bölgenin iklim koşullarına uyum sağlayarak gelişmiş çeşitli mera bitkilerinden, çalılardan ve yerli bitkilerden oluşur. Bu bitkiler yaban hayatının besin ihtiyacını karşılamanın yanı sıra ekosistemin dengesinin korunmasına yardımcı olur ve ovanın doğal manzarasına ayrı bir güzellik katar. Bölgede yaygın görülen bitkiler arasında çeşitli otlar, çiçekli çalılar ve kuraklığa dayanıklı çalılıklar sayılabilir. Bu bitki çeşitliliği; ceylan, tavşan, tilki ve çeşitli kuşlar gibi hayvanların yaşaması ve beslenmesi için uygun bir ortam sağlamıştır.

Deşt-e Naz'a ulaşmak için önce Mazenderan eyaletindeki Sari şehrine, ardından Neka şehri yönüne gitmeniz gerekir. Yaklaşık 10 kilometre yol aldıktan sonra Surek şehrinin kavşağına varırsınız. Buradan sola dönüp İslamabad köyüne ulaşmalısınız. Bu köyün ortasında Şehriyarkende yönüne giden bir yol vardır ve bu yol Deşt-e Naz Yaban Hayatı Sığınağı'na çıkar. Bölgeyi yılın her döneminde ziyaret etmek mümkündür; yalnızca ilkbaharda geyiklerin doğum dönemi hariçtir. Bu dönemde geyiklerin huzurunu korumak ve stres yaşamalarını önlemek amacıyla ziyaretçi girişine izin verilmez. Deşt-e Naz'ı ziyaret etmek için en iyi zaman, havanın ılıman ve doğanın yemyeşil olduğu ilkbahar ve yaz mevsimleridir. Çevreyi korumak ve ekosisteme zarar vermemek için bitki örtüsüne zarar vermemek, gürültü yapmamak ve çöpleri toplamak gibi sorumlu doğa turizmi ilkelerine uymak zorunludur.