پل میر بهاءالدین یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی شهر زنجان است که بر روی رودخانه زنجان‌رود و در ابتدای مسیر زنجان به بیجار قرار دارد. این پل ارزشمند در دوره قاجار و در زمان حکومت ناصرالدین‌شاه به همت حاج میر بهاءالدین زنجانی، از خیرین و بزرگان نامدار شهر، احداث شد و امروزه به‌عنوان یکی از نمادهای معماری تاریخی زنجان شناخته می‌شود. این اثر که با نام‌های پل کهنه و پل اژدهاتو نیز شهرت دارد، در 18 مهر 1356 با شماره 1484 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. قرارگیری پل در حاشیه زنجان‌رود و در مسیر ارتباطی تاریخی زنجان با مناطق جنوبی، سبب شده است که این سازه علاوه بر اهمیت معماری، از نظر تاریخی و ارتباطی نیز جایگاه ویژه‌ای داشته باشد.

پل میر بهاءالدین با طول تقریبی 100 متر و عرض حدود 6٫7 متر از آجر ساخته شده و از برجسته‌ترین نمونه‌های پل‌سازی دوره قاجار در شمال‌غرب ایران به شمار می‌رود. این پل دارای سه دهانه اصلی با طاق‌های جناغی است که دهانه میانی آن بزرگ‌تر از دو دهانه دیگر طراحی شده است. در نمای داخلی بزرگ‌ترین طاق، کتیبه‌ای زیبا با خط معقلی دیده می‌شود که تاریخ ساخت پل و عبارت «یا علی» به صورت قرینه بر آن نقش بسته است. پایه‌های پل از سنگ‌های تراش‌خورده و ملات آهکی ساخته شده‌اند و معماران برای کاهش فشار وارد بر سازه، فضاهای جانبی دهانه‌ها را به‌صورت توخالی طراحی کرده‌اند. وجود غرفه‌های دوطبقه بر روی پایه‌ها، علاوه بر کاهش وزن بنا، امکان عبور آب‌های طغیانی را نیز فراهم می‌کرده است. این ویژگی‌ها نشان‌دهنده دانش مهندسی قابل توجه سازندگان پل در دوره قاجار است.

پل میر بهاءالدین در بخش جنوبی شهر زنجان و در مجاورت پارک زنجان‌چای قرار گرفته و دسترسی به آن از طریق جاده زنجان ـ بیجار و کمربندی خیام به‌راحتی امکان‌پذیر است. بازدیدکنندگان می‌توانند ضمن تماشای این سازه تاریخی، از فضای سبز اطراف رودخانه و چشم‌اندازهای پیرامونی نیز لذت ببرند. بهترین زمان بازدید از پل، فصل بهار و اوایل پاییز است که جریان آب زنجان‌رود و شرایط آب‌وهوایی منطقه در مطلوب‌ترین وضعیت قرار دارد. حفظ پاکیزگی محیط اطراف پل، خودداری از آسیب رساندن به بخش‌های تاریخی بنا و رعایت اصول گردشگری مسئولانه، نقش مهمی در حفاظت از این میراث ارزشمند برای نسل‌های آینده دارد.